craniu - Wikcionariu (original) (raw)
Pronunciación y silabación: [ ˈkɾa.nju ]
Etimoloxía: Del llatín cranium, y esti del griegu clásicu κρανίον.
masculín singular craniu; plural cranios
- (Anatomía) Conxuntu de güesos asitiáu na cabeza y que caltién y protex el cerebru.
Pallabres derivaes
Términos rellacionaos
Traducciones y equivalencies
[editar]
Pronunciación y silabación: [ ˈkra.nju ]
Etimoloxía: Del llatín cranium.
| Declinación del sustantivu «_craniu_» | ||
|---|---|---|
| neutru | Singular | Plural |
| Nominativu-Acusativu | craniu | cranii |
| Articuláu | craniul | craniile |
| Dativu-Xenitivu | craniului | craniilor |
| Vocativu | craniule | craniilor |
- (Anatomía) Craniu