Tad (original) (raw)

Tad eo an hini a grou ar vugale gant ar vamm, pe an hini a sav anezho.

Tad ha mab

Bezañ tad zo da gentañ un afer a embarañ pa gomzer eus bevoniezh evel eus lezenn. Prouiñ piv eo tad ar bugel zo bet ur gwall afer er gevredigezh a-hed kantvedoù. Hervez ar reolennoù degemeret peurvuiañ er gevredigezh europat kristen da vihanañ, e ranke an tad bezañ an hini a oa gwaz ar vamm. Pa veze arvar war an dra-se e veze ur vezh evit an dud e kaoz.

E-keñver al lezenn e veze graet hervez ar gomz latin: Mater semper certa; pater est quem nuptiae demonstrant (Ar vamm a ouzer sur atav; an tad eo an hini a zo diskouezet en dimeziñ). Bremañ gant an araokadennoù skiantel n'eo ket an dimeziñ a ra an tad ken, met ar vevoniezh.

Kalz e vez komzet eus pouez an tadoù, pe an ezhec'h, o koazhañ er gevredigezh. Unan eus an abegoù eo ar c'hemm en doare da welout an tiegezh, ha lec'h an tad en tiegezh, pa n'eus ken harzoù divrall etre statud kevredigezhel an tadoù hag ar mammoù evel betek kreiz an XX-vet kantved.

Doue, an Tad, poltredet gant Cima da Conegliano.

Implijet e vez ar ger er relijion gristen, ha gant ar gatoliked dreist-holl.

Viktor Vasnetsov, Tadelezh

Jan Pellicorne hag e vab Caspar, gant Rembrandt van Rijn, XVIIvet kantved.

Implijet eo bet ar ger tad a-hed an istor e troiennoù zo.

Drevezet eo bet an implij istorel se e Breizh hag e brezhoneg, pa voe graet: