treut - Wikeriadur (original) (raw)

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Diwar treut en krennvrezhoneg.

Da geñveriañ gant an anv-gwan krenngembraek trawd « gwan, dinerzh » (deuet da vout tlawd).

treut /ˈtrøːt/ (furm vihanaat treutik)

Nebeut a gig ennañ e-keñver e vent, pa gomzer eus ur boud bev.
- Kaer o devoa e zivesker bezañ treut ha hir, [...]. — (Jakez Konan, Lannevern e kañv ha danevelloù all, Al Liamm, 1980, p. 15.)
Nebeut a zruzoni ennañ pe outañ, pa gomzer eus boued.
- Job a oa aozet dezhañ gant e vamm ur soubenn rous treutik a-walc’h [...]. — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 27.)
A zo nebeut anezhañ, pa gomzer eus ar bevañs.
- Al logod, avat, dre ma oa treut an traoù en ti a oa tec’het war-du ul lec’h all. — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 63.)
(diwar-benn an amzer) Yen ha sec'h.
- Avel dreut. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 541.)
- Avel skarin, treut an amzer. — (Anjela Duval, Segal e-barzh Kan an Douar, Al Liamm, 1978, p. 49.)