brein - Wikeriadur (original) (raw)
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Brezhoneg
Etimologiezh
Meneget er C'hatolikon (brein).
Da geñveriañ gant an anvioù-gwan braen en kembraeg, breyn en kerneveureg, bréan en iwerzhoneg.
Anv-gwan
brein /ˈbrɛjn/
- (Diwar-benn danvez organek, kig legumaj frouezh alies:) Aet da fall dre obererezh preñved.
- Kig brein. Frouezh brein.
- (Dre gunujenn:) Fall-put.
- — « Mezv hoc'h-unan, lonker brein... » — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 20.)
Gerioù kevrennek
- brein-boued
- brein-hudur
- brein-teil
- brein-tuf
- c'hwez-brein
- damvrein
- hanter vrein
- lous-brein
- pizh-brein
- skuizh-brein
Deveradoù
- breinadur
- breinadurezh
- breinaj
- breinañ
- breinar
- breinder
- breinentez
- breiner
- breinerezh
- breinidigezh
- breinus
- divrein
- divreinañ
- divreinus