fiñval - Wikeriadur (original) (raw)

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

Eus ar ger krennvrezhonek fifual.[1]

A gaver ennañ ar bennrann fiñv hag al lostger -al.[2]

Verb

fiñval /ˈfĩː.val/

1. verb gwan Na chom er memes lec'h pe er memes stad.
   Hag hep fiñval tamm en holl.[3]
   ’Mod-se ’c’hellez ket fiñval ken, m’am bari ?[4]
   • O velet an dra-ze, unan euz ar zoudarded a dosteaz hag a lammaz kuit ar golo : an hini a ioa ebarz ne finve tamm. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 31.)
2. verb kreñv Dilec'hiañ.
   .

Gerioù heñvelster

• fichal

Troidigezhioù

• alamaneg : bewegen (de)
• esperanteg : moviĝi (eo) , movi (eo)
• galleg : bouger (fr)
• italianeg : muoversi (it)
• iwerzhoneg : bog (ga)
• kembraeg : symud (cy)
• kerneveureg : gwaya (kw)
• nederlandeg : bewegen (nl)
• saozneg : move (en)
• skoseg : gluais (gd)
• spagnoleg : moverse (es)

Daveoù

Roll an daveoù :

• [1] : Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne
• [2] : Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Douarnanez, Le Chasse-Marée, 2003, p. 236.
• [3] : Mouez an Aochou, Glanmor (1903)
• [4] : Yann Gerven, Choc'hig, Al liamm, niv. 334, Here 2002.