garmat - Wikeriadur (original) (raw)

• Deroù
• 1 Brezhoneg
  • 1.1 Etimologiezh
    * 1.1.1 Gerioù heñvelster
    * 1.1.2 Krennlavarioù

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

Verb

garmat

1. garmal
   • Pa welas kement-se an teir flac'h, e teredjont er-maez eus an dour, o c'harmat hag o lâret : [...]. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 71.)
   • Pa zïanke Mari e veze an dañvad o harmad. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 100.)

Gerioù heñvelster

• garmal

Krennlavarioù

• Pa vez tomm an heol an deiz kentañ a viz C'hwevrer e teu al louz er-maez eus e doull da c'harmat d'ar goañv da zonet. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 326.)