gwerin - Wikeriadur (original) (raw)

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Sellet e vez ouzh ar bajenn pe ar gevrenn-mañ evel un divraz da glokaat e brezhoneg. Mar gouezit tra pe dra diwar-benn danvez ar pennad e c'hellit lakaat ho kouiziegezh da dalvezout dre gemmañ ar bajenn-mañ diouzhtu goude klikañ war al liamm « kemmañ ».

Etimologiezh

Testeniekaet e krennvrezhoneg (gueryn, Buhez santez Nonn, war-dro 1500)

Adkemeret e penn-kentañ an XXvet kantved, diwar ar c’hembraeg.

Anv-kadarn

gwerin /ˈɡɥeːrĩn/ benel (liester : gwerinoù)

  1. An dud vunut, ar bobl voutin.
    • Gwerin, e krenn-vrezoneg, a dalv da lavarout ar bobl izel, ar gumun, an astut. — (Meven Mordiern, Notennou diwar-benn ar Gelted koz, o istor hag o sevenadur, Skridoù Breizh, 1944, p. 39.)
    • Pa voe anat d'an dudjentil a oa eno ne c'hellfe hini anezho dont a-benn eus an taol, e voe lezet gwazed ag ar werin, bourc'hizion vunut ha kouerion d'ober an amprouenn. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 49.)

Deveradoù

Troidigezhioù

Kembraeg

Sellet e vez ouzh ar bajenn pe ar gevrenn-mañ evel un divraz da glokaat e kembraeg. Mar gouezit tra pe dra diwar-benn danvez ar pennad e c'hellit lakaat ho kouiziegezh da dalvezout dre gemmañ ar bajenn-mañ diouzhtu goude klikañ war al liamm « kemmañ ».

Etimologiezh

Anv-kadarn

gwerin

  1. tud ordinal, pobl, gwerin.
    • Y werin

Gerioù enepster

Deveradoù

Anv-gwan

gwerin

  1. gwerinel
  2. poblek
    • Caneuon gwerin. Kanaouennoù-pobl.

Gerioù heñvelster

Deveradoù