gwetur - Wikeriadur (original) (raw)

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

	Sellet e vez ouzh ar bajenn pe ar gevrenn-mañ evel un divraz da glokaat e brezhoneg. Mar gouezit tra pe dra diwar-benn danvez ar pennad e c'hellit lakaat ho kouiziegezh da dalvezout dre gemmañ ar bajenn-mañ diouzhtu goude klikañ war al liamm « kemmañ ».

Etimologiezh

Eus ar c'hrennvrezhoneg voetur[1], amprestet digant an henc'halleg, a zeu d'e dro eus al latin vectura (treuzdougen).

Anv-kadarn

gwetur /ˈɡɥetːyr/ benel (liester : gweturioù)

1. Karbed war rodoù stlejet gant ul loen (ul loen-kezeg peurvuiañ)
   • Gant an tammig arc'hant en devoa restet e prenas ur c'harr ha daou loen-kezeg ha, diwezhatoc'h, ur wetur. — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 45.)
2. Karr-tan
   • Tapet ru Verdun ganti, e lezan teir pe beder gwetur d'en em silañ etrezomp. — (Yann Gerven, Brestiz o vreskenn, Al Liamm, 1986, p. 19.)

Troidigezhioù

• galleg : voiture (fr)

Daveoù

Roll an daveoù :

• [1] : Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Le Chasse-Marée, Douarnenez, 2003, pajenn 308a