hir - Wikeriadur (original) (raw)
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Gwelet ivez : Hir
Brezhoneg
Etimologiezh
Meneget er C'hatolikon (hyr).
Da geñveriañ gant an anvioù-gwan hir en kembraeg, hyr en kerneveureg, sir en iwerzhoneg, siros en galianeg.
Anavezet evel anv-tiegezh : Le Hir.
Anv-gwan
hir /ˈhiːr/ (furm vihanaat hirik); ken hir, keit
- Brasoc'h e hed eget hini an darn vrasañ eus e seurt.
- .
- A vent uheloc'h eget an darn vrasañ .
- .
- A bad pell.
- Kaoz an arabadus A zo hir ha padus.
- dale, gortoz, padout hir
- — Breman, hastomp a-fo mont enn hent, rak nemed re hirr n'hor beuz daleet dre aman. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 285.)
- kavout hir
- chistr hir, kafe hir: pa vez lakaet dour e-barzh
- familhoù hir: kalz tud enne
- gouzout, goulenn hiroc'h
- hiramzer
Gerioù enepster
Deveradoù
Gerioù kevrennek
- hiramzeriñ
- hirbad
- hirbadelezh
- hirbadout
- hirbadus
- hirbasianted
- hirbennegezh
- hirbennek
- hirboanius
- hirbred
- hirc'harek
- hirc'hortoz
- hirgador
- hirgarrez
- hirgarrezek
- hirgelc'h
- hirgleñvel
- hirhoal
- hir-hir
- hirhoalus
- hirvarv
- hirvlevek
- hirvoan
- hirvombard
- hirvoud
- hirvoudiñ
- hirvoudus
- hirwel
- hirweled
- maen-hir
Krennlavarioù
Troioù-lavar
Troidigezhioù
- esperanteg : longa (eo)
- galleg : long (fr)
- kembraeg : hir (cy)
- kerneveureg : hyr (kw)
- saozneg : long (en)
Kembraeg
Etimologiezh
Sellet ouzh an etimologiezh e kevrenn ar brezhoneg.
Anv-gwan
hir /hi:r/
| gourel | benel | |
|---|---|---|
| unander | hir | hir |
| liester | hirion | hirion |
- Hir.