kil - Wikeriadur (original) (raw)

• Deroù
• 1 Brezhoneg
  • 1.1 Troidigezhioù
  • 1.2 Deveradoù

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Furm verb

kil /ˈkiːl/

1. Furm ar verb kilañ pe kiliñ en eil gour unan an doare-gourc'hemenn.
   • Kil 'ta!
2. Furm ar verb kilañ pe kiliñ e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
   • E toull an nor e kil un tamm evit lezel da dremen ur paotrig hag ur vaouez deut war an oad. — (Vefa de Bellaing, Ar peskig ruz, Al Liamm niv. 178, Gwengolo-Here 1976, p. 317.)

Troidigezhioù

1. galleg : 1) (elle)/(il) recule (fr) ; 2) recule (fr) !

Anv-kadarn

kil /ˈkiːl/

1. kilpenn
   • Amañ em eus poan e chouk ma c’hil, — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 257.)

Deveradoù

• war-gil
• penn-kil-ha-troad