staotat - Wikeriadur (original) (raw)

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

Diwar staot hag -at.

Un olifant o staotat.

Gargantua a staote e gazeg war bennoù an dud.

Verb

staotat

1. fregiñ, troazhañ, teurel dour
   • Glav a rae, paotr kaezh, evel teir buoc'h o staotat! TBP
2. staotat dour, gwin :
   • Ya, ar sul ma staoto ar saout gwin-ardant pe chufere... [...] ? — (Jarl Priel, Kleñved an Togn, Al Liamm - Tir na n-og, 1952, p. 11.)

Deveradoù

• staotadenn
• staoter
• staoterez

Gerioù kevrennek

• c'hoant-staotat

Krennlavar

• E-lec'h ma staot ur c'hi
  E staot daou pe dri.