toc'hor - Wikeriadur (original) (raw)

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Anv-gwan

toc'hor /ˈtɔːɣɔr/

1. Deuet da vezañ gwan, dinerzh, dre ar c'hleñved, ar gozhni.
   • #* Un den toc'hor e yec'hed.
   • Me ’wele dalc’hmat, meur a zevez a-raok, betek eiz deiz a-raok na vijent maro, o tremen evel-se interamant hini pe hini hag alies zoken na vije d'an ampoent na toc’hor na klanv na klanvidik… KBSA
2. (dre skeudenn-lavar) Na seven ket e zleadoù gant kalz a c'hred ; klouar.
3. Dister (diwar-benn an traoù)
4. E par ar marv

Deveradoù

• toc'horaat
• toc'horidigezh
• toc'horiñ

Troioù-lavar

• bezañ toc'hor da vervel : e par ar marv
• bezañ toc'hor en un dra bennak : diskouez nebeut a c'hred en dra-se

Krennlavar

• Anez labourat, brec’h didorr ; Kristen didalvez, feiz toc’hor.

Troidigezhioù

• galleg : débile (fr) , faible (fr) agonisant (fr)
• saozneg :