tus - Wikeriadur (original) (raw)
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Gwelet ivez : Tus
Brezhoneg
Etimologiezh
Da geñveriañ gant ar gerioù tuth « tus » e kembraeg ha tooth « tizh » e kerneveureg.[1]
Deuet eus ar ger keltiek *toixto-, a zeufe eus ar wrizienn indezeuropek *steigʰ- « kerzhet, mont », a gaver er verboù téigh « mont » en iwerzhoneg ha stijgen « sevel » e nederlandeg.[2] Kar d'ar ger tizh.
Anv-kadarn
tus /tys/ hollek gourel
- (Marc'hegerezh) Trot, d.l.e. kerzh ar marc'h - ha pevarzroadeged all - etre ar paz hag an daoulamm.
War ho marc'h skañv, herrus e dus, Ar Person Touer 56 - d'an tus : da c'haloupat
- mont, dont d'an tus
- lakaat ur gazeg d'an tus: da c'haloupat
- (estlammadell) Ger a lavarer d'ar marc'h evit e lakaat da vont d'an trot.
Doareoù-skrivañ all
Gerioù heñvelster
Deveradoù
Anagramoù
Troidigezhioù
Daveoù
Roll an daveoù :
- [1] : Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, 2003, p. 753.
- [2] : Ranko Matasović, « Addenda et corrigenda to Ranko Matasović’s Etymological Dictionary of Proto-Celtic », 2011, p. 39.
Spagnoleg
Etimologiezh
→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ) .
Rummenn ger dianav
Ret e vefe resisaat ar rummenn ger : -ak-, -verb-, -ag-, -adv-, unan all.
tus /Distagadur ?/
- Furm lies an anv-gwan perc'hennañ tu.
- Tus hermanas.
Da c'hoarezed. - Ven con tus amigos.
Deus gant da vignoned.
- Tus hermanas.