uvel - Wikeriadur (original) (raw)

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

	Sellet e vez ouzh ar bajenn pe ar gevrenn-mañ evel un divraz da glokaat e brezhoneg. Mar gouezit tra pe dra diwar-benn danvez ar pennad e c'hellit lakaat ho kouiziegezh da dalvezout dre gemmañ ar bajenn-mañ diouzhtu goude klikañ war al liamm « kemmañ ».

Etimologiezh

Deuet eus humilis, e latin.

Kar da huvel e kerneveureg, da ufyll e kembraeg, da umhal en iwerzhoneg.

Meneget e Catholicon Yann Lagadeg e 1499.

Anv-gwan

uvel /ˈyːvɛl/ (furm vihanaat : uvelik)

1. Ha n'eo ket lorc'hus, na briz ket e oberoù dezhañ e-unan, a sell gant doujañs ouzh ar re all, ouzh o oberennoù

Gerioù enepster

• balc'h
• lorc'hus
• rok

Deveradoù

• uvelaat
• uvelded

Troidigezhioù

• galleg : humble (fr)

Adverb

uvel

1. En un doare dilorc'h.
   • Komz, stouiñ, plegañ uvel.
   • E-pad an oferenn, stouet uvel, e chome dindan an tour, e-tal an nor. — (Edouarzh Ollivro, troet gant Jakez Konan, Pikoù Mab e Dad, Mouladurioù Hor Yezh, 1983, p. 298.)

Troidigezhioù

• galleg : humblement (fr)