apartar - Viccionari, el diccionari lliure (original) (raw)

Oriental: /ə.pərˈta/
Occidental: nord-occidental /a.parˈta/
valencià /a.paɾˈtaɾ/, /a.paɾˈta/

apartar trans., pron. ‎(pronominal apartar-se)

  1. Treure una cosa del lloc on estava posant-la en una altra part.
  2. (pronominal) Desviar-se, retirar-se.

Primera conjugació regular

Formes no normatives o col·loquials

Formes compostes i perifràstiques

indicatiu jo tu ell/ella/vostè nosaltres vosaltres/vós ells/elles/vostès verb
perfet he has ha hem heu han ... apartat
havem haveu
passat perifràstic vaig vas va vam vau van ... apartar
vares vàrem vàreu varen
plusquamperfet havia havies havia havíem havíeu havien ... apartat
passat anterioro perifràstic haguí hagueres hagué haguérem haguéreu hagueren ... apartat
vaig haver vas haver va haver vam haver vau haver van haver
vares haver vàrem haver vàreu haver varen haver
futur perfet hauré hauràs haurà haurem haureu hauran ... apartat
condicional perfet hauria hauries hauria hauríem hauríeu haurien ... apartat
haguera hagueres haguera haguérem haguéreu hagueren
subjuntiu jo tu ell/ella/vostè nosaltres vosaltres/vós ells/elles/vostès verb
passat perifràstic vagi vagis vagi vàgim vàgiu vagin ... apartar
vaja vages vaja vàgem vàgeu vagen
perfet hagi hagis hagi hàgim hàgiu hagin ... apartat
haja hages haja hàgem hàgeu hagen
plusquamperfet hagués haguessis hagués haguéssim haguéssiu haguessin ... apartat
haguesses haguéssem haguésseu haguessen
haguera hagueres haguera haguérem haguéreu hagueren
passat anteriorperifràstic vagi haver vagis haver vagi haver vàgim haver vàgiu haver vagin haver ... apartat
vaja haver vages haver vaja haver vàgem haver vàgeu haver vagen haver

Paradigmes de flexió: aparto, aparta, apartem

Peninsular: /a.paɾˈtaɾ/

Americà: alt /a.p(a)ɾˈtaɾ/, baix /a.paɾˈtaɾ/

apartar ‎(present aparto, passat aparté, futur apartaré)

  1. apartar