sargir - Viccionari, el diccionari lliure (original) (raw)

Oriental: /sərˈʒi/
Occidental: nord-occidental /sarˈd͡ʒi/
valencià /saɾˈd͡ʒiɾ/, /saɾˈd͡ʒi/

sargir trans.

  1. Apanyar amb l’agulla el teixit trencat d’una roba.

Tercera conjugació incoativa

Formes compostes i perifràstiques

indicatiu jo tu ell/ella/vostè nosaltres vosaltres/vós ells/elles/vostès verb
perfet he has ha hem heu han ... sargit
havem haveu
passat perifràstic vaig vas va vam vau van ... sargir
vares vàrem vàreu varen
plusquamperfet havia havies havia havíem havíeu havien ... sargit
passat anterioro perifràstic haguí hagueres hagué haguérem haguéreu hagueren ... sargit
vaig haver vas haver va haver vam haver vau haver van haver
vares haver vàrem haver vàreu haver varen haver
futur perfet hauré hauràs haurà haurem haureu hauran ... sargit
condicional perfet hauria hauries hauria hauríem hauríeu haurien ... sargit
haguera hagueres haguera haguérem haguéreu hagueren
subjuntiu jo tu ell/ella/vostè nosaltres vosaltres/vós ells/elles/vostès verb
passat perifràstic vagi vagis vagi vàgim vàgiu vagin ... sargir
vaja vages vaja vàgem vàgeu vagen
perfet hagi hagis hagi hàgim hàgiu hagin ... sargit
haja hages haja hàgem hàgeu hagen
plusquamperfet hagués haguessis hagués haguéssim haguéssiu haguessin ... sargit
haguesses haguéssem haguésseu haguessen
haguera hagueres haguera haguérem haguéreu hagueren
passat anteriorperifràstic vagi haver vagis haver vagi haver vàgim haver vàgiu haver vagin haver ... sargit
vaja haver vages haver vaja haver vàgem haver vàgeu haver vagen haver

Paradigmes de flexió: sargeixo, sargeix, sargim