afinar - Viccionari, el diccionari lliure (original) (raw)

Oriental: /ə.fiˈna/
Occidental: nord-occidental /a.fiˈna/
valencià /a.fiˈnaɾ/, /a.fiˈna/

afinar trans., pron. ‎(pronominal afinar-se)

  1. Donar a una cosa la perfecció de què és capaç.
  2. Posar les balances al fi.
  3. Trempar els instruments dels músics.
  4. Purificar els metalls en el gresol.
  5. Cantar, sonar amb afinació.
  6. (eivissenc) adonar-se

Formes compostes i perifràstiques

indicatiu jo tu ell/ella/vostè nosaltres vosaltres/vós ells/elles/vostès verb
perfet he has ha hem heu han ... afinat
havem haveu
passat perifràstic vaig vas va vam vau van ... afinar
vares vàrem vàreu varen
plusquamperfet havia havies havia havíem havíeu havien ... afinat
passat anterioro perifràstic haguí hagueres hagué haguérem haguéreu hagueren ... afinat
vaig haver vas haver va haver vam haver vau haver van haver
vares haver vàrem haver vàreu haver varen haver
futur perfet hauré hauràs haurà haurem haureu hauran ... afinat
condicional perfet hauria hauries hauria hauríem hauríeu haurien ... afinat
haguera hagueres haguera haguérem haguéreu hagueren
subjuntiu jo tu ell/ella/vostè nosaltres vosaltres/vós ells/elles/vostès verb
passat perifràstic vagi vagis vagi vàgim vàgiu vagin ... afinar
vaja vages vaja vàgem vàgeu vagen
perfet hagi hagis hagi hàgim hàgiu hagin ... afinat
haja hages haja hàgem hàgeu hagen
plusquamperfet hagués haguessis hagués haguéssim haguéssiu haguessin ... afinat
haguesses haguéssem haguésseu haguessen
haguera hagueres haguera haguérem haguéreu hagueren
passat anteriorperifràstic vagi haver vagis haver vagi haver vàgim haver vàgiu haver vagin haver ... afinat
vaja haver vages haver vaja haver vàgem haver vàgeu haver vagen haver

Paradigmes de flexió: afino, afina, afinem

Donar a una cosa la perfecció de què és capaç

Cantar, sonar amb afinació

Peninsular: /a.fiˈnaɾ/

Americà: alt /a.f(i)ˈnaɾ/, baix /a.fiˈnaɾ/

afinar ‎(present afino, passat afiné, futur afinaré)

  1. afinar