arrenglerar - Viccionari, el diccionari lliure (original) (raw)

Oriental: /ə.rəŋ.ɡɫəˈɾa/
Occidental: nord-occidental /a.reŋ.ɡɫeˈɾa/
valencià /a.reŋ.ɡɫeˈɾaɾ/, /a.reŋ.ɡɫeˈɾa/

arrenglerar trans., pron. ‎(pronominal arrenglerar-se)

  1. Posar les coses una al costat de l'altre en renglera.

Primera conjugació regular

Formes compostes i perifràstiques

indicatiu jo tu ell/ella/vostè nosaltres vosaltres/vós ells/elles/vostès verb
perfet he has ha hem heu han ... arrenglerat
havem haveu
passat perifràstic vaig vas va vam vau van ... arrenglerar
vares vàrem vàreu varen
plusquamperfet havia havies havia havíem havíeu havien ... arrenglerat
passat anterioro perifràstic haguí hagueres hagué haguérem haguéreu hagueren ... arrenglerat
vaig haver vas haver va haver vam haver vau haver van haver
vares haver vàrem haver vàreu haver varen haver
futur perfet hauré hauràs haurà haurem haureu hauran ... arrenglerat
condicional perfet hauria hauries hauria hauríem hauríeu haurien ... arrenglerat
haguera hagueres haguera haguérem haguéreu hagueren
subjuntiu jo tu ell/ella/vostè nosaltres vosaltres/vós ells/elles/vostès verb
passat perifràstic vagi vagis vagi vàgim vàgiu vagin ... arrenglerar
vaja vages vaja vàgem vàgeu vagen
perfet hagi hagis hagi hàgim hàgiu hagin ... arrenglerat
haja hages haja hàgem hàgeu hagen
plusquamperfet hagués haguessis hagués haguéssim haguéssiu haguessin ... arrenglerat
haguesses haguéssem haguésseu haguessen
haguera hagueres haguera haguérem haguéreu hagueren
passat anteriorperifràstic vagi haver vagis haver vagi haver vàgim haver vàgiu haver vagin haver ... arrenglerat
vaja haver vages haver vaja haver vàgem haver vàgeu haver vagen haver

Paradigmes de flexió: arrenglero, arrenglera, arrenglerem
Vocal rizotònica: /e/