bellugar - Viccionari, el diccionari lliure (original) (raw)

Oriental: /bə.ʎuˈɣa/
Occidental: nord-occidental /be.ʎuˈɣa/
valencià /be.ʎuˈɣaɾ/, /be.ʎuˈɣa/

bellugar trans., pron., intr. ‎(pronominal bellugar-se)

  1. Fer moure lleugerament una part del cos.

Primera conjugació regular, amb alternança consonàntica en el radical

Formes compostes i perifràstiques

indicatiu jo tu ell/ella/vostè nosaltres vosaltres/vós ells/elles/vostès verb
perfet he has ha hem heu han ... bellugat
havem haveu
passat perifràstic vaig vas va vam vau van ... bellugar
vares vàrem vàreu varen
plusquamperfet havia havies havia havíem havíeu havien ... bellugat
passat anterioro perifràstic haguí hagueres hagué haguérem haguéreu hagueren ... bellugat
vaig haver vas haver va haver vam haver vau haver van haver
vares haver vàrem haver vàreu haver varen haver
futur perfet hauré hauràs haurà haurem haureu hauran ... bellugat
condicional perfet hauria hauries hauria hauríem hauríeu haurien ... bellugat
haguera hagueres haguera haguérem haguéreu hagueren
subjuntiu jo tu ell/ella/vostè nosaltres vosaltres/vós ells/elles/vostès verb
passat perifràstic vagi vagis vagi vàgim vàgiu vagin ... bellugar
vaja vages vaja vàgem vàgeu vagen
perfet hagi hagis hagi hàgim hàgiu hagin ... bellugat
haja hages haja hàgem hàgeu hagen
plusquamperfet hagués haguessis hagués haguéssim haguéssiu haguessin ... bellugat
haguesses haguéssem haguésseu haguessen
haguera hagueres haguera haguérem haguéreu hagueren
passat anteriorperifràstic vagi haver vagis haver vagi haver vàgim haver vàgiu haver vagin haver ... bellugat
vaja haver vages haver vaja haver vàgem haver vàgeu haver vagen haver

Paradigmes de flexió: bellugo, belluga, belluguem