embussar - Viccionari, el diccionari lliure (original) (raw)

Oriental: /əm.buˈsa/
Occidental: nord-occidental /em.buˈsa/
valencià /em.buˈsaɾ/, /em.buˈsa/

embussar trans., pron. ‎(pronominal embussar-se)

  1. (central, menorquí) Forma alternativa de embossar ‎(‘obstruir’).

Primera conjugació regular, amb radical modificat sense desinència

Formes compostes i perifràstiques

indicatiu jo tu ell/ella/vostè nosaltres vosaltres/vós ells/elles/vostès verb
perfet he has ha hem heu han ... embussat
havem haveu
passat perifràstic vaig vas va vam vau van ... embussar
vares vàrem vàreu varen
plusquamperfet havia havies havia havíem havíeu havien ... embussat
passat anterioro perifràstic haguí hagueres hagué haguérem haguéreu hagueren ... embussat
vaig haver vas haver va haver vam haver vau haver van haver
vares haver vàrem haver vàreu haver varen haver
futur perfet hauré hauràs haurà haurem haureu hauran ... embussat
condicional perfet hauria hauries hauria hauríem hauríeu haurien ... embussat
haguera hagueres haguera haguérem haguéreu hagueren
subjuntiu jo tu ell/ella/vostè nosaltres vosaltres/vós ells/elles/vostès verb
passat perifràstic vagi vagis vagi vàgim vàgiu vagin ... embussar
vaja vages vaja vàgem vàgeu vagen
perfet hagi hagis hagi hàgim hàgiu hagin ... embussat
haja hages haja hàgem hàgeu hagen
plusquamperfet hagués haguessis hagués haguéssim haguéssiu haguessin ... embussat
haguesses haguéssem haguésseu haguessen
haguera hagueres haguera haguérem haguéreu hagueren
passat anteriorperifràstic vagi haver vagis haver vagi haver vàgim haver vàgiu haver vagin haver ... embussat
vaja haver vages haver vaja haver vàgem haver vàgeu haver vagen haver

Paradigmes de flexió: embusso, embussa, embussem