impedir - Viccionari, el diccionari lliure (original) (raw)

Oriental: /im.pəˈði/
Occidental: nord-occidental /im.peˈði/
valencià /im.peˈðiɾ/, /im.peˈði/

impedir trans.

  1. No deixar que es faci alguna cosa.

Tercera conjugació incoativa

Formes no normatives o col·loquials

Formes compostes i perifràstiques

indicatiu jo tu ell/ella/vostè nosaltres vosaltres/vós ells/elles/vostès verb
perfet he has ha hem heu han ... impedit
havem haveu
passat perifràstic vaig vas va vam vau van ... impedir
vares vàrem vàreu varen
plusquamperfet havia havies havia havíem havíeu havien ... impedit
passat anterioro perifràstic haguí hagueres hagué haguérem haguéreu hagueren ... impedit
vaig haver vas haver va haver vam haver vau haver van haver
vares haver vàrem haver vàreu haver varen haver
futur perfet hauré hauràs haurà haurem haureu hauran ... impedit
condicional perfet hauria hauries hauria hauríem hauríeu haurien ... impedit
haguera hagueres haguera haguérem haguéreu hagueren
subjuntiu jo tu ell/ella/vostè nosaltres vosaltres/vós ells/elles/vostès verb
passat perifràstic vagi vagis vagi vàgim vàgiu vagin ... impedir
vaja vages vaja vàgem vàgeu vagen
perfet hagi hagis hagi hàgim hàgiu hagin ... impedit
haja hages haja hàgem hàgeu hagen
plusquamperfet hagués haguessis hagués haguéssim haguéssiu haguessin ... impedit
haguesses haguéssem haguésseu haguessen
haguera hagueres haguera haguérem haguéreu hagueren
passat anteriorperifràstic vagi haver vagis haver vagi haver vàgim haver vàgiu haver vagin haver ... impedit
vaja haver vages haver vaja haver vàgem haver vàgeu haver vagen haver

Paradigmes de flexió: impedeixo, impedeix, impedim

Traduccions

Peninsular: \im.peˈðiɾ\

Americà: alt /im.p(e)ˈdiɾ/, baix \im.peˈðiɾ\

impedir trans. ‎(present impido, passat impedí, futur impediré)

  1. impedir