liber - Viccionari, el diccionari lliure (original) (raw)
- Pronúncia (AFI): /ˈlɪ.bɛr/
- Etimologia: Adjectiu: Del llatí arcaic *louðeros, del protoidoeuropeu *h₁lewdʰ- (‘gent’).
- Etimologia: Nom: De la làmina de material situada entre el tronc de l'arbre i l'escorça, que se separava o alliberava per servir de suport quan s'escrivia sobre papir.
**līber m., lībera f., līberum n. (comparatiu līberior, superlatiu līberrimus)
Primera i segona declinació, -er, -era, -erum.
| Cas | Singular | Plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculí | Femení | Neutre | Masculí | Femení | Neutre | |
| Nominatiu | līber | lībera | līberum | līberī | līberae | lībera |
| Vocatiu | līber | lībera | līberum | līberī | līberae | lībera |
| Acusatiu | līberum | līberam | līberum | līberōs | līberās | lībera |
| Genitiu | līberī | līberae | līberī | līberōrum | līberārum | līberōrum |
| Datiu | līberō | līberae | līberō | līberīs | ||
| Ablatiu | līberō | līberā | līberō | līberīs |
| līberālis līberālitās līberāliter līberātiō | līberātor līberē līberī līberō | līberta lībertās lībertīnus lībertus |
|---|
liber m. (genitiu librum)
3a declinació -, -is (tema cons.)
| Cas | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominatiu | - | librēs |
| Vocatiu | - | librēs |
| Acusatiu | - | librēs |
| Genitiu | - | librum |
| Datiu | - | libribus |
| Ablatiu | - | libribus |