minuta - Viccionari, el diccionari lliure (original) (raw)

minuta f. ‎(plural minutes)

  1. Nota en què es detallen tots els conceptes referents al pagament d'un servei.
    Ja està feta la minuta del notari.
  2. Text provisional, que conté llistes enumerades.
    «Va escriure una curiosa minuta, de la qual també sols queda un fragment.» (Eduart Toda i Güell, Gener Gonzalvo i Bou, Alejandro María Masoliver, La davallada de Poblet, 199)

minuta

  1. Tercera persona del singular (ell, ella, vostè) del present d'indicatiu de minutar.
  2. Segona persona del singular (tu) de l'imperatiu del verb minutar.

Peninsular: /miˈnu.ta/

Americà: alt /miˈnu.t(a)/, baix /miˈnu.ta/

minuta f. ‎(plural minutas)

  1. minuta

minuta

  1. tercera persona del singular (él, ella, usted) del present d’indicatiu del verb minutar
  2. segona persona del singular () de l'imperatiu del verb minutar

minuta f. ‎(plural minute)

  1. forma femenina de minuto

minuta f. ‎(plural minute)

  1. minuta

minūta

  1. nominatiu femení singular de minūtus
  2. nominatiu neutre plural de minūtus
  3. vocatiu femení singular de minūtus
  4. vocatiu neutre plural de minūtus
  5. acusatiu neutre plural de minūtus

minūtā

  1. ablatiu femení singular de minūtus

minuta f.

  1. minut

minuta f. ‎(plural minuti)

  1. forma femenina de minutu