turmentar - Viccionari, el diccionari lliure (original) (raw)

Oriental: /tur.mənˈta/
Occidental: nord-occidental /tur.menˈta/
valencià /tuɾ.menˈtaɾ/, /tuɾ.menˈta/

turmentar trans.

  1. Causar turment a algú.
  2. Causar dolor, pena.
  3. Causar fatiga amb importunitats.

Primera conjugació regular

Formes no normatives o col·loquials

Formes compostes i perifràstiques

indicatiu jo tu ell/ella/vostè nosaltres vosaltres/vós ells/elles/vostès verb
perfet he has ha hem heu han ... turmentat
havem haveu
passat perifràstic vaig vas va vam vau van ... turmentar
vares vàrem vàreu varen
plusquamperfet havia havies havia havíem havíeu havien ... turmentat
passat anterioro perifràstic haguí hagueres hagué haguérem haguéreu hagueren ... turmentat
vaig haver vas haver va haver vam haver vau haver van haver
vares haver vàrem haver vàreu haver varen haver
futur perfet hauré hauràs haurà haurem haureu hauran ... turmentat
condicional perfet hauria hauries hauria hauríem hauríeu haurien ... turmentat
haguera hagueres haguera haguérem haguéreu hagueren
subjuntiu jo tu ell/ella/vostè nosaltres vosaltres/vós ells/elles/vostès verb
passat perifràstic vagi vagis vagi vàgim vàgiu vagin ... turmentar
vaja vages vaja vàgem vàgeu vagen
perfet hagi hagis hagi hàgim hàgiu hagin ... turmentat
haja hages haja hàgem hàgeu hagen
plusquamperfet hagués haguessis hagués haguéssim haguéssiu haguessin ... turmentat
haguesses haguéssem haguésseu haguessen
haguera hagueres haguera haguérem haguéreu hagueren
passat anteriorperifràstic vagi haver vagis haver vagi haver vàgim haver vàgiu haver vagin haver ... turmentat
vaja haver vages haver vaja haver vàgem haver vàgeu haver vagen haver

Paradigmes de flexió: turmento, turmenta, turmentem
Vocal rizotònica: /e/