asgell - Wiciadur (original) (raw)
Oddiwrth Wiciadur, y geiriadur rhydd.
Cymraeg
Esgyll (1) pysgod: (1) asgell ddwyfronnol (bronasgell), (2) asgell belfig, (3) asgell gefnol, (4) asgell fras, (5) asgell refrol, (6) asgell gynffonnol
Asgell (2) chwith awyren
Cynaniad
- /ˈasɡɛɬ/, /ˈaskɛɬ/
Geirdarddiad
Benthycair o'r Lladin llafar ascella ‘adain’. Cymharer â'r Gernyweg askel ‘adain; asgell’ a'r Llydaweg askell ‘adain; asgell’.
Enw
asgell b (lluosog: esgyll)
- (anatomeg) Atodyn pilennog ar gorff llawer o anifeiliaid dŵr megis pysgod, morfilogion a morloi, a ddefnyddir i ymsymud ymlaen, llywio a chadw cydbwysedd.
- Estyniad ystlysol o awyren sy'n ei alluogi i godi i'r awyr.
Gwelwyd mwg yn codi o asgell yr awyren. - Ystlys, ochr, ymyl (am adeilad, byddin, cae chwarae, plaid wleidyddol).
Cyfystyron
Termau cysylltiedig
- tarddeiriau: asgellig, asgellog, asgellu, asgellwr, diasgell
- cyfansoddeiriau: asgell-gomander, asgellwynt, bronasgell
Cyfieithiadau
| Almaeneg: 1. Flosse b; 2./3. Flügel g Cernyweg: 1./2./3. askel b Daneg: 1. finne; 2. vinge; 3. længe Eidaleg: 1. pinna b; 2./3. ala b Ffrangeg: 1. nageoire b; 2./3. aile b Gaeleg yr Alban: 1. ite b, eithre b; 2. sgiath b Groeg: 1. πτερύγιο (pterýgio) d; 2. φτερό (fteró) d; 3. πτέρυγα (ptéryga) g | Gwyddeleg: 1. eite b; 2. sciathán g Iseldireg: 1. vin b; 2./3. vleugel g Llydaweg: 1./2./3. askell b Pwyleg: 1. płetwa b; 2. skrzydło d Saesneg: 1. fin; 2./3. wing Sbaeneg: 1. aleta b; 2./3. ala b |
|---|