coes - Wiciadur (original) (raw)
Oddiwrth Wiciadur, y geiriadur rhydd.
Cymraeg
Pâr o goesau
Cynaniad
Enw
coes b (lluosog: coesau)
- Aelod isaf bod dynol neu anifail sy'n ymestyn o gesail y forddwyd i'r pigwrn.
Brifais dy nghoes pan gwympais oddi ar yr ysgol. - Darn o ddilledyn fel trowsus sy'n cuddio coes.
Roedd y trowsus yn ffitio'n dda am y canol ond roedd y coesau'n rhy fyr. - Darn o ddodrefnyn sy'n ei gynnal o oddi tano.
Doedd coes y gadair bren ddim yn edrych yn rhy sefydlog am ei fod wedi pydru.