dwfn - Wiciadur (original) (raw)

Oddiwrth Wiciadur, y geiriadur rhydd.

Cymraeg

Ansoddair

dwfn

  1. (am dwll, pwll, briw a.y.y.b.) Gyda'i waelod yn isel iawn.
  2. Dwys, gydag ystyr neu syniad cymhleth neu athronyddol.
    Mae'r cwestiwn "A oes yna Dduw?" yn gwestiwn dwfn iawn.

Cyfieithiadau