gardd - Wiciadur (original) (raw)

Oddiwrth Wiciadur, y geiriadur rhydd.

Cymraeg

Enw

gardd b (lluosog: gerddi)

  1. Ardal tu allan yn cynnwys un planhigyn neu fwy, a ddefnyddir gan amlaf i dyfu bwyd (gardd lysiau) neu fel addurniad (gardd flodau).
  2. (yn ei ffurf luosog gerddi) Ardal addurniedig sydd yn agored i'r cyhoedd.
  3. Y tir o flaen neu tu ôl i .

Termau cysylltiedig

Cyfieithiadau

Almaeneg: Garten g Eidaleg: giardino g Ffrangeg: jardin g Gaeleg yr Alban: gàrradh g Iseldireg: tuin Portiwgaleg: jardim g Pwyleg: sad Saesneg: garden