gardd - Wiciadur (original) (raw)
Oddiwrth Wiciadur, y geiriadur rhydd.
Cymraeg
Enw
gardd b (lluosog: gerddi)
- Ardal tu allan yn cynnwys un planhigyn neu fwy, a ddefnyddir gan amlaf i dyfu bwyd (gardd lysiau) neu fel addurniad (gardd flodau).
- (yn ei ffurf luosog gerddi) Ardal addurniedig sydd yn agored i'r cyhoedd.
- Y tir o flaen neu tu ôl i dŷ.
Termau cysylltiedig
Cyfieithiadau
| Almaeneg: Garten g Eidaleg: giardino g Ffrangeg: jardin g Gaeleg yr Alban: gàrradh g | Iseldireg: tuin Portiwgaleg: jardim g Pwyleg: sad Saesneg: garden |
|---|