gronyn - Wiciadur (original) (raw)
Oddiwrth Wiciadur, y geiriadur rhydd.
Cymraeg
Geirdarddiad
Ffurf unigol o'r enw torfol grawn
Enw
gronyn g (lluosog: gronynnau)
- Gwrthrych bach iawn ei faint; talch, bribsyn.
Daethpwyd o hyd i'r llofrudd oherwydd un gronyn o dywod a ddarganfuwyd yn ei gartref. - (ffiseg) Gronyn elfennol neu ronyn isatomig.