Zeilen rond de wereld met de Dingo (original) (raw)

En dan ligt de Dingo weer te water. Het was een behoorlijke drukke periode. Hoeveel verf er wel niet is opgegaan. We zijn blij met het resultaat en blij dat er zo af en toe iemand mee kon om te helpen. Dinsdag 6 september is ze te water gegaan. We hebben iets meer dan 4 maanden op de kant gestaan. Martin heeft er aardig wat uurtjes in zitten. We hopen dan ook dat ze er weer een tijdje tegen kan. Nadat ze te water is gegaan hebben we wel wat tegenslagen gehad, gelukkig heeft Martin veel dingen zelf kunnen oplossen en kon ze zaterdag en zondag terug gevaren worden naar Amsterdam. De mannen hebben haar terug gevaren. Ik kon helaas niet mee. Bij de motor is nog niet alles helemaal in orde, dat wordt de volgende klus.

Gepost door: dirmadekker | 10 juni 2023

Dinsdag 2 mei is de Dingo uit het water gehaald in Zeewolde. 5 jaar heeft ze in het water gelegen. Tussendoor heeft Martin haar wel regelmatig geschrobd. Maar nu tijd voor het echte klussen. Het onderwaterschip gaan we helemaal doen, een aantal stukken zijn helemaal kaal gehaald en moeten weer opnieuw worden opgebouwd. Ook boven de waterlijn gaat ze opnieuw geschilderd worden, een project waar we al jaren lang tegenaan hikken. Over de hele boot zijn plekken die opnieuw geplamuurd moeten worden, helemaal strak zal ze niet worden, maar we zijn benieuwd naar het resultaat. Martin gaat regelmatig klussen, ook de jongens gaan nog wel eens mee, zo fijn dat ze helpen! Afgelopen zaterdag, 3 juni, zijn we met z’n 5-en geweest. De mast is al zo goed als klaar, het rode stuk is opnieuw geschilderd en verder de plekken bijgewerkt. 7 jaar geleden heeft Martin de hele mast opnieuw geverfd, dat zat er nog goed op. Het onderwaterschip is al in de opbouwende fase. En boven water is ook al het nodige schuurwerk gedaan.

Martin is een tijd bezig geweest om de schroefas eruit te halen, omdat hij de lagers wilde vervangen, maar die zat heel erg vast. Samen met zijn vader aardig wat uurtjes eraan gewerkt, ze hebben zelfs de motor verplaatst en nog lukte het niet. Uiteindelijk hebben ze de schroefas moeten doorslijpen en hebben ze hem eruit gekregen. Nu moeten we dus een nieuwe schroefas kopen. Zo vallen we van de ene klus in de andere. Maar wel blij dat Martin dit zelf allemaal doet.

Wat we nu met de zomervakantie gaan doen, weten we ook nog niet zo goed. Eigenlijk willen we graag een eind verder komen met de Dingo, maar ik kijk er ook erg naar uit om er helemaal tussenuit te zijn. We gaan sowieso kamperen met onze tent, of dat in Nederland of in het buitenland gaat worden, is ook afhankelijk van het weer en misschien wordt het nog wel een combi met Zeewolde, is ook dichtbij Huizen, waar het bootje van de jongens ligt.

Gepost door: dirmadekker | 8 september 2018

6 weken NL

Ondertussen zijn we alweer ruim 6 weken in NL en zijn de jongens ook alweer 2 weken naar school geweest en Martin sinds afgelopen maandag aan het werk. De 1e week hebben de jongens vooral veel gespeeld en gelogeerd met vriendjes erg leuk allemaal. Ondertussen probeerden Martin en ik de woonkamer te schilderen, dat schoot niet echt op, wat niet erg was. De 2e week toch iets rustiger aan gedaan met logeren en zo, het schilderen ging ook wat sneller. 11 augustus komt de Quiset aan in een haventje net over de grens in België. We gaan ze daar verwelkomen. Erg gezellig en leuk om ze weer te zien. Zondag wilden we naar de boot gaan, nog even een weekje genieten met elkaar. Maar Boaz werd ziek en daardoor werd het dinsdag dat we toch nog konden gaan. Ondertussen waren de Agape en Bojangles ook aangekomen in NL en hebben we aan elkaar vast voor anker gelegen op het Markermeer. Het was heerlijk weer, wel wat frisser dan we gewend waren. De jongens hebben volop gezeild in de optimist (die hebben ze afgelopen jaar toch erg gemist), surfen geleerd (hadden we ook niet mee) en gesupt. En natuurlijk veel gespeeld met alle kids en de volwassenen met elkaar geborreld.

We beginnen uitgerust aan de laatste week van de schoolvakantieen kunnen we gelukkig ook het hoofdstuk Leerplicht afsluiten. Er wordt weer veel gespeeld en gelogeerd. Met Boaz gaan we nog even op het CLV kijken en krijgen we onverwachts ook nog een rondleiding. Maandag 27 augustus brengen we samen Joël en Daniël naar school. Voelt erg vertrouwd weer. De jongens hebben er veel zin in om hun klasgenootjes weer te zien. Boaz mag nog een dagje relaxen. En dat doet hij….

Dinsdag mag Boaz dan ook naar school, een beetje spannend vindt hij het wel, maar wij ook wel. Hoe gaat hij het vinden op het CLV? Hij heeft een relaxte 1e week, vooral gericht op de klas leren kennen en wegwijs worden op school. Maandag 3 september mag hij dan echt beginnen. Hij is het 1e uur vrij, maar mag op maandag wel meteen tot 10 voor 4 naar school. Met een hele grote, zware rugzak vertrekt hij. Ook Martin mag deze dag weer naar zijn werk. Hij heeft er zin in en is ook benieuwd hoe het is om weer terug te gaan na een jaar. En ik ben dus alleen thuis. Gelukkig heb ik nog wat vrijwilligerswerk, daar stort ik mij op. Eind van de dag ben ik erg blij dat iedereen weer thuis is. Martin heeft zelfs een bos bloemen gekregen van zijn collega’s.

Bij een aantal stukjes staan nog geen foto’s. Die voeg ik hieraan toe, door te klikken op de linken kunnen de foto’s van Faial, Sao Jorge, onderweg naar het Kanaal en Nederland bekeken worden.

Foto’s Faial[ ](http://Foto's Faial)

Foto’s Sao Jorge

Foto’s onderweg naar het Kanaal

Foto’s Nederland

Gepost door: dirmadekker | 31 juli 2018

Nederland!

En dan zijn we in 1 keer weer in Nederland! We zijn vorige week maandagavond aangekomen op het Haringvliet. Bij aankomst meteen een duik in het water. Heerlijk!! Dinsdagochtend krijg ik een app-je van Anouk, van de Tijd, of we het leuk vinden als ze even langskomen? Tuurlijk vinden we dat gezellig en leuk. We hebben ze voor het laatst gezien op Guadaloup, dat is 3 maanden geleden. We wisselen elkaars verhalen uit en de jongens spelen met elkaar.

We wilden woensdagochtend vetrekken, maar het is er nog zo heerlijk dat we besluiten woensdagavond te vertrekken naar Amsterdam. Dus toch nog een nacht op zee. We kunnen lekker zeilen, wel wat banen maken, want de wind is noordoost. Die zou draaien naar het oosten. Dat gebeurde wel, maar tegen de ochtend pas.

Bij IJmuiden aangekomen, moeten we even wachten op de sluis. In de sluis ligt ook de Gecko met Peter en Monique, hoe toevallig? We hebben hun de vorige reis in de Carieb ontmoet. Zij deden toen een rondje Atlantic. Als we de sluis door zijn varen we dichtbij elkaar om nog even wat verhalen uit te wisselen. Erg leuk.

Het voelt weer erg vertrouwd om over het Noordzeekanaal te varen. Ik ruim de boot op en vul nog wat tassen die mee naar huis moeten. In het kanaaltje naar onze ligplek laten we ons nog om beurten slepen achter de boot. Want ondertussen hebben we al heel veel boodschappentassen gevuld die mee naar Veenendaal moeten. Dus even afkoelen is heerlijk!

Er is weinig veranderd in het kanaaltje naar onze ligplek toe. We kunnen op onze eigen plek komen. Als we liggen, komt een kwartier later de verhuiswagen Billy voorrijden. De jongens weten niet hoe snel ze naar opa en oma moeten komen. Klein probleempje, het hek zit nog op slot, gelukkig hebben opa en oma de sleutel mee en kunnen we snel knuffelen met elkaar. We pakken snel de boot uit, we kunnen al veel spullen mee naar Veenendaal nemen.

Rond 17 uur zijn we in Veenendaal. Voelt heel vertrouwd om weer terug te zijn. In Veenendaal gaan we naar mijn ouders toe. Zo fijn om ook hun weer te zien na alles wat er gebeurd is afgelopen jaar. We eten met z’n allen bij Martin zijn ouders.

Vrijdag is de overdracht van ons huis. We vinden het fijn dat we dat toch zelf kunnen doen. Rond 12 uur hebben we ons eigen huis weer terug. De jongens komen er meteen aanrennen om naar hun kamer te komen kijken. De zolder is wat lastiger, daar staat al ons meubilair keurig opgeslagen. We zoeken onze matrassen ertussen uit en slapen de 1e nacht op onze slaapkamer.

Maar eerst hebben we nog een klein feestje in de tuin. Wat vrienden en familie komen langs. Het is fijn om iedereen weer te zien en te spreken. We verbazen ons over al die kinderen die zo veel gegroeid zijn.

Als we eindelijk naar bed gaan, we hebben eerst nog een tijdje samen nog buiten gezeten, genoten van de tuin en een drankje. Daarna toch maar naar bed. Martin en ik kunnen de slaap niet goed vatten. Het begint door te dringen dat we het weer gedaan hebben, een rondje Atlantic. Ook houden de windvlagen ons wakker en klapt er af en toe een deur dicht. Kortom, niet zo’n beste 1e nacht in ons eigen huis, maar wel heerlijk! Vanaf zaterdag beginnen we alles een beetje uit te pakken, Boaz en Martin zijn ’s ochtends druk met de nieuwe telefoon van Boaz en de computer voor school. We zetten nog even ons eigen bed in elkaar, zondag Daniël zijn bed. Er wordt weer volop gelogeerd en afgesproken met vriendjes die ze een jaar lang hebben moeten missen. Zondagochtend gaan we naar de kerk, ook fijn om daar weer te zijn, en bijkletsen met veel mensen. Nog even een fijn gesprek met de dominee, die ons weer een andere kijk nop de reis heeft gegeven.

We zijn begonnen met het schuren van de kozijnen in de woonkamer, dat is prettig nu die nog zo leeg is. En ondertussen ruim ik rustig aan wat dozen leeg. Ik heb er al 7 van de keuken beneden staan 😉….

We hopen de komende 4 weken nog regelmatig naar de boot te kunnen en nog lekker weg te gaan in eigen land.

Onze laatste week brengen we door op de Kanaaleilanden. We komen aan op Guernsey en brengen daar 3 dagen door in de haven. We doen de laatste wasdraaien en toeren weer over het eiland met de bus. We stoppen waar we het leuk of mooi vinden. We eten onderweg fish and chips. Na 3 dagen gaan we naar Herm. We vinden een mooie ankerplek. We hebben er geen last van de deining, kan ook bijna niet, want het is nog steeds heel rustig weer.

We maken een mooie wandeling rondom Herm. De jongens spelen op het strand en wij genieten vooral van de laatste dagen van een mooi jaar. We regelen wel wat dingen, zoals een telefoon voor Boaz en een computer. We denken een beetje na over onze thuiskomst. Hoe zal het zijn om weer in ons huis te wonen?

Donderdagavond komt de Quiset aan op Herm. We dachten vrijdag te vertrekken, maar vonden we eigenlijk wat vroeg, dus besloten om zaterdag te vertrekken. Vrijdag kunnen de kids nog heerlijk met elkaar op het strand spelen. Er is er af en toe zelfs 1 die een duik neemt (water is 16,5 graden). ’s Avonds sluiten we dan echt af met een afscheidsetentje bij de Quiset aan boord.

Zaterdagochtend vertrekken we na het ontbijt. Het dringt nog niet helemaal door dat we echt weer op weg gaan naar NL. We vertrekken met een beetje stroom tegen. Na een uurtje of 2 begint die lekker mee te lopen en worden we met 9 knopen door de Alderneyrace geduwd. We vangen daar nog even 4 makrelen. De jongens helemaal blij (op Joël na) dat we eindelijk weer vis hebben gevangen. Dat was lang geleden. We varen de hele dag op de motor, want veel wind is er niet. We moeten wennen om weer zoveel scheepvaart om ons heen te hebben. De wachten worden weer heel serieus gedaan, zonder wekkerslapen. Na 19 uur op de motor gevaren te hebben is er echt wat wind in mee te zeilen.

Ondertussen zitten we in onze 2e nacht en zit ik op wacht. We zeilen nog steeds lekker tegen de 6 knoop. We zijn Duinkerken net voorbij en ik moet weer even wennen aan alle boeien die hier liggen en de zandbanken. Dat is weer goed de kaarten bestuderen. Ondertussen realiseer ik mij dat dit misschien we l de laatste nacht op zee is. We weten nog niet of we nog een tussenstop maken ergens, daar gaan we straks maar eens naar kijken.

Ik ga weer even opletten en genieten van de laatste nachtwacht!!

Zonsopgang

Zonsondergang op het Haringvliet

Gepost door: dirmadekker | 21 juli 2018

Sao Jorge

Een stukje over Sao Jorge hadden we nog niet geschreven. We hebben ook hier 12 dagen gelegen en genoten van de mooie natuur. We lagen in het kleine, knusse haventje in Velas. De Quiset en Agape lagen hier ook. Kids konden leuk met elkaar spelen en de ouders hadden het ook erg gezellig met elkaar. We hebben een keer zelfs tot half 3 ’s nachts bij elkaar gezeten bij ons aan boord. De volgende morgen zegt Joël tegen mij: “Was het een gezellig feestje gisteren?” Had hij ons dus om half 3 nog gehoord, maar was gelukkig wel weer gaan slapen…

We hebben ook een soort van stierenrace gezien. Elke keer mocht een stier aan een touw door de straten lopen. Gelukkig stonden wij veilig achter een muurtje. Een paar sterke mannen hielden het touw vast waar de stier aan liep en konden op die manier de stier afremmen, zodat hij zich niet kon bezeren aan een muur of het publiek inrennen. Het was best dubbel om daarnaar te kijken, na 3 stieren vonden we het genoeg en zijn we terug gegaan naar Velas. In Velas was het feest, soort Pinksterfeest werd er gevierd. Na een processie door de stad, was er een korte dienst in de open lucht. Daarna was er eten. Voor iedereen gratis lokaal eten. Wij hebben heerlijk gegeten tussen de lokale mensen. Een bijzondere ervaring. Daarna terug naar de boot.

We huren ook nog 2 keer een auto. 1 dag toeren we over het eiland met z’n 5-en. We zwemmen weer in een paar mooie rotszwembaden en rijden over de hoogste punt van Sao Jorge, in de wolken. We rijden veel onverharde wegen, wat de rondrit extra leuk maakt.

Later huren we nog een keer een auto. We willen samen met de bemanning van de Agape een wandeling maken van boven naar beneden. De Agape huurt ook een auto en we zetten 1 auto beneden neer en dan met de andere auto weer naar boven. Het is een erg mooie wandeling van 10 km. Het eerste stuk lopen we in een wolk, maar die is vrij snel weg en we kijken dan een ontzettend mooie kloof in. Als we beneden zijn gaan Martin en Rob de auto boven weer ophalen. We sluiten de dag af met het zwemmen in een rotszwembad en eten daar heerlijk.

Ondertussen zijn we ook steeds met het weer bezig, wat is nu een goed vertrekmoment? Dat blijft een lastig iets. De Quiset is ondertussen vertrokken naar Terceira. Wij hadden daar niet zoveel zin in. Klinkt erg verwend, maar wij vonden het heerlijk om gewoon eens ergens te liggen zonder te denken: we willen dit nog zien en dat nog zien. We hadden een mooie plek in de haven, waar we de oversteek goed konden voorbereiden. De Agape dacht er net zo over, dus konden de kids nog gezellig spelen met elkaar. En we konden nog rustig school doen. Natuurlijk moest er ook nog een keer gelogeerd worden. Een nacht allemaal bij ons aan boord en een nacht onze jongens bij de Agape. Wij zijn die avond een keer met z’n 2-en uit eten geweest.

Ondertussen bleven de voorspellingen erg wisselend. Uiteindelijk lijk het erop dat na het weekend (begin juli) toch een weergaatje komt. We besluiten om dinsdagochtend te vertrekken. Maandagavond nog even een afscheidsetentje met de Agape, waarschijnlijk zien we elkaar pas weer in NL. Dinsdagochtend een groepsfoto met elkaar en dan gooien we los. We hebben er zin in om aan onze laatste grote oceaan oversteek te beginnen!

Na 11 dagen zijn we vanmiddag om 16 uur utc aangekomen op Guernsey. Het was geen vlotte oversteek, maar wel een relaxte waarin we genoten hebben van elkaar en het zeeleven! We hebben 1 keer een walvis heel dichtbij de boot gehad, dat was erg gaaf. Vanmorgen mocht ik nog genieten tijdens mijn wacht van het dag worden! Wat ontzettend mooi was dat! Vanmiddag onder Guernsey was een Duitse boot met motorpech. Die hebben wij een sleepje gegeven naar de haven.
We houden hier nog een week vakantie en komen daarna richting NL. Gisteren hebben ook wij school echt afgerond.

Het begint nu aardig op te schieten lijkt het. We moeten nog ongeveer 400 mijl naar de zuidkust van Engeland, maar moeten wel banen maken. De wind komt precies uit het kanaal en gaat vrijdag/zaterdag draaien naar het westen. Dus net te laat voor ons, maar we mogen niet klagen. We zeilen aan de wind en maken gewoon een paar banen. We kunnen zo even optimaal genieten van onze laatste lange oversteek. We hebben in het weekend ongeveer 48 uur gerommel gehad met de wind en daarvan hebben we 40 uur op de motor gevaren, omdat er ongeveer geen wind was. Wat daarvan wel het mooie was dat we weer een vlakke zee hadden, we hebben veel zeeleven gezien. Een aantal keren walvissen, veel dolfijnen en kwallen. Ook de vissen konden we zien zwemmen. Zaterdagmiddag hebben we gedineerd in het gangboord, ik had gekookt en Martin en Joel hadden een 1e rangs plek geregeld en walvissen. De walvissen bleven weg, maar we hadden wel een haai bij de boot die een rondje zwom. Dat was super gaaf. Kortom, we genieten nog even. Net hebben we ook weer in de verte walvissen zien spuiten, die spoten erg hoog.
De vooruitzichten met de wind zijn op zich goed, behalve dat het aan de wind blijft, we liggen dan echt op 1 oor en het slapen aan de hoge kant is dan best wel lastig.

Dit is toch ook best een bijzondere week voor Boaz, daar staan we ook bij stil. Gisteren is de Kerkdienst geweest waar groep 8 van de kindernevendienst overstapt naar de VO-groep en ook Boaz hoort daarbij. Hij heeft ook de sprong gemaakt naar de VO. Erg leuk hoe de leiding van de kindernevendienst Boaz en ons hierbij betrokken heeft. Vrijdag gaan wij met elkaar het schooljaar afsluiten en voor Boaz is het dus ook afsluiten van de basisschoolperiode.
Het was een heel bijzonder schooljaar met af en toe best wat hobbels, maar ook heel veel genoten. Wij vonden het heel bijzonder om de jongens zelf te onderwijzen.

Onze positie op 9/7 om 17.25 uur is 46.15N 14.43W, Snelheid rond de 6 knp, koers ongeveer 355 graden

Tijd voor een update. Het mailen en updaten van onze blog komt er niet zo van. Dat betekent dat we genieten van onze laatste grote oversteek. Het ziet er naar uit dat we optimaal mogen genieten. We hebben de 1e 3 etmalen heerlijk kunnen zeilen. Gisterochtend was de wind op en moest de motor het werk gaan doen, nu hebben we net weer de motor uit en proberen weer wat te zeilen, we zijn tenslotte een zeilboot. Als het goed is krijgen we vanaf morgen weer wind, wel uit het noordoosten, laten we daar nou net naar toe willen. Dat wordt dus banen maken en daardoor kunnen we optimaal genieten van deze oversteek. Zoals de voorspellingen nu zijn zullen a.s vrijdag of zaterdag aankomen ergens in Engeland of misschien Frankrijk. We zien wel waar de wind ons brengt.

Wat wel leuk is, is dat we sinds 2 dagen binnen marifoonbereik van de Quiset zijn, we hebben elkaar nog niet gezien, maar wel gesproken. Waarschijnlijk gaan ze nu uitlopen, wij gaan rond de 4 knopen op het zeil en zij varen nog op de motor. We hebben ook 2 keer per dag contact met de Agape en Bojangles. De Bojangles is een dag voor ons vertrokken en de Agape 1 dag na ons. De Bojangles moeten echt alles zeilend doen, omdat zij er geen schroef onder hebben op dit moment. We lopen dan ook in op ze en misschien kunnen we ze vandaag ook wel met de marifoon bereiken. Kortom, het is hier best gezellig :-).
Dit was het voor nu even. Wij gaan eens proberen of we wat met de gennaker kunnen.

Onze positie op 6/7 om 10 uur utc is: 43.55N 19.19W, snelheid rond de 4 knopen, koers is 53 graden, het is bewolkt, miezerig weer. T/m gisteren hebben we heerlijk weer gehad, veel zon,’s nachts de lange broek en fleece aan.

Gepost door: dirmadekker | 3 juli 2018

Faial

Na een heerlijke nacht zeilen, komen we de volgende ochtend aan in Horta op Faial. Dit is het zeilersoord in de Azoren. Na Flores is dit echt wel even wennen. We eten ’s avonds bij Peter sport café. Het is leuk om hier eens te zijn, maar het blijft bij 1 keer qua eten. Daniël eet hier horsemakreel. Hij had daar echt zin in. Toen hij het opgediend kreeg moest hij echt even schakelen. Hij had heel veel kleine visjes met kop en staart op zijn bord. Het leken meer op sardientjes. Gelukkig wist Edwin van de Quiset er wel raad mee. Nadat hij het had voorgedaan durfde Daniël ook. Samen met Edwin eet hij ze op. Terug op de boot zegt hij tegen ons dat het best lekkere vis was. Super knap van hem dat hij dat gewoon uitprobeert. Zeker als je weet dat Daniël een moeilijke eter kan zijn. Daarin is hij enorm veranderd tijdens de reis.

We huren weer een auto om het eiland te verkennen. We wandelen bii de vulkaan. Daniël, Martin, Senne en Edwin lopen hem volledig rond, dat is 7,5 km. Inge Marij had haar voet verzwikt. Daniël en Senne wandelde vrolijk verder. Toen we besloten hadden hoe we terug gingen, waren Daniël en Senne al een heel eind verder. Martin en Edwin erachteraan. Bleek dat ze al halverwege waren, dus toen hebben zij hem met z’n 4-en helemaal rond gelopen. Ook grappig om te vermelden, tijdens een wandeling lopen Daniël en Senne vaak meteen in het begin al te klagen dat ze niet willen wandelen en moe zijn en liggen meteen een eind achter.

We gaan bij de vuurtoren kijken. Erg indrukwekkend, daar is meer dan 50 jaar geleden nog een vulkaan uit gebarsten. We bezoeken het museum en beklimmen de vuurtoren. Aan het eind van de dag gaan we weer heerlijk zwemmen in een rotszwembad. Dat zijn echt super gave zwembaden. Als afsluiting van de dag eten we in een lokaal tentje. Daar zijn ze geen grote groepen gewend. Ondanks het wachten hebben we heerlijk gegeten.

Op de Azoren zitten overal bij de havens muurschilderingen van boten. Tsja daar hebben we ook maar aan meegedaan. We zijn benieuwd hoe lang die erop blijft zitten.

We proberen ook wat kleren te scoren. Na een jaar zout en zon zijn de kleren echt wel versleten en schoon krijgen we ook lang niet alles meer. Het valt een beetje tegen wat we vinden, vooral Martin scoort wat broeken. De rest doen we dan in Nederland.

We brengen een bezoek aan het museum van Faial. Leren daar wat over de 1e vluchten van Amerika naar Europa. Ook leren we daar wat over de kunst op Faial. O.a. precieziewerk met papier en wat je met de kern van een Vijgenboom kan doen. Kortom erg leuk en leerzaam.

Na 8 dagen Faial zeilen we naar Sao jorge. Een heerlijke zeiltocht aan de wind. We proberen weer een vis te vangen, maar het lukt ons weer niet.

Foto’s volgen nog. Ik moet ze nog even uitzoeken, Dat ga ik tijdens de oversteek doen.