chocar - Wiktionary, the free dictionary (original) (raw)

From Wiktionary, the free dictionary

chocar (first-person singular indicative present choco, past participle chocáu)

  1. to crash, collide
  2. to dispute, fight, not get along
    Ésos choquen siempre
    Those are always fighting
  3. to surprise, be surprising, to find something strange
    Choca que nun digan nada
    It's surprising that they say nothing
  4. to high five

Conjugation of chocar

infinitive chocar
gerund chocando
past participle m chocáu, f chocada, n chocao, m pl chocaos, f pl chocaes
person first singularyo second singulartu third singularél/elli first pluralnosotros/nós second pluralvosotros/vós third pluralellos
indicative present choco choces choca chocamos chocáis chocen
imperfect chocaba chocabes chocaba chocábemos, chocábamos chocabeis, chocabais chocaben
preterite chocé chocasti, chocesti chocó chocemos chocastis, chocestis chocaron
pluperfect chocare, chocara chocares, chocaras chocare, chocara chocáremos, chocáramos chocareis, chocarais chocaren, chocaran
future chocaré chocarás chocará chocaremos chocaréis chocarán
conditional chocaría chocaríes chocaría chocaríemos, chocaríamos chocaríeis, chocaríais chocaríen
subjunctive present choce choces, chocas choce chocemos chocéis chocen, chocan
imperfect chocare, chocara chocares, chocaras chocare, chocara chocáremos, chocáramos chocareis, chocarais chocaren, chocaran
imperative choca chocái

Onomatopoeic, from *clocca, voice of a brood hen.[1]

chocar (first-person singular present choco, first-person singular preterite choquei, past participle chocado)

  1. to brood
  2. to incubate (a sickness)

Conjugation of chocar (c-qu alternation)

| | Singular | Plural | | | | | | | ------------------------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------ | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | --------------------------------------------------------------------------------- | ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | -------------------------------------------------------------------------------------------------------- | | First-person(eu) | Second-person(ti / tu) | Third-person(ele / ela / você) | First-person(nós) | Second-person(vós) | Third-person(eles / elas / vocês) | | | Infinitive | | | | | | | | Impersonal | chocar | | | | | | | Personal | chocar | chocares | chocar | chocarmos | chocardes | chocarem | | Gerund | | | | | | | | | chocando | | | | | | | | Past participle | | | | | | | | Masculine | chocado | chocados | | | | | | Feminine | chocada | chocadas | | | | | | Indicative | | | | | | | | Present | choco | chocas | choca | chocamos | chocades, chocais | chocam | | Imperfect | chocava | chocavas | chocava | chocávamos | chocávades, chocáveis, _chocávais_1 | chocavam | | Preterite | choquei | chocaste, _chocache_1 | chocou | chocamos | chocastes | chocárom, chocaram | | Pluperfect | chocara | chocaras | chocara | chocáramos | chocárades, chocáreis, _chocárais_1 | chocaram | | Future | chocarei | chocarás | chocará | chocaremos | chocaredes, chocareis | chocarám, chocarão | | Conditional | chocaria | chocarias | chocaria | chocaríamos | chocaríades, chocaríeis, chocaríais1 | chocariam | | Subjunctive | | | | | | | | Present | choque | choques | choque | choquemos | choquedes, choqueis | choquem | | Imperfect | chocasse | chocasses | chocasse | chocássemos | chocássedes, chocásseis | chocassem | | Future | chocar | chocares | chocar | chocarmos | chocardes | chocarem | | Imperative | | | | | | | | Affirmative | | choca | choque | choquemos | chocade, chocai | choquem | | Negative (nom) | nom choques | nom choque | nom choquemos | nom choquedes, nom choqueis | nom choquem | |

From choque (“crash”) +‎ -ar.

chocar (first-person singular present choco, first-person singular preterite choquei, past participle chocado)

  1. to crash

Conjugation of chocar (c-qu alternation)

| | Singular | Plural | | | | | | | ------------------------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------ | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | --------------------------------------------------------------------------------- | ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | -------------------------------------------------------------------------------------------------------- | | First-person(eu) | Second-person(ti / tu) | Third-person(ele / ela / você) | First-person(nós) | Second-person(vós) | Third-person(eles / elas / vocês) | | | Infinitive | | | | | | | | Impersonal | chocar | | | | | | | Personal | chocar | chocares | chocar | chocarmos | chocardes | chocarem | | Gerund | | | | | | | | | chocando | | | | | | | | Past participle | | | | | | | | Masculine | chocado | chocados | | | | | | Feminine | chocada | chocadas | | | | | | Indicative | | | | | | | | Present | choco | chocas | choca | chocamos | chocades, chocais | chocam | | Imperfect | chocava | chocavas | chocava | chocávamos | chocávades, chocáveis, _chocávais_1 | chocavam | | Preterite | choquei | chocaste, _chocache_1 | chocou | chocamos | chocastes | chocárom, chocaram | | Pluperfect | chocara | chocaras | chocara | chocáramos | chocárades, chocáreis, _chocárais_1 | chocaram | | Future | chocarei | chocarás | chocará | chocaremos | chocaredes, chocareis | chocarám, chocarão | | Conditional | chocaria | chocarias | chocaria | chocaríamos | chocaríades, chocaríeis, chocaríais1 | chocariam | | Subjunctive | | | | | | | | Present | choque | choques | choque | choquemos | choquedes, choqueis | choquem | | Imperfect | chocasse | chocasses | chocasse | chocássemos | chocássedes, chocásseis | chocassem | | Future | chocar | chocares | chocar | chocarmos | chocardes | chocarem | | Imperative | | | | | | | | Affirmative | | choca | choque | choquemos | chocade, chocai | choquem | | Negative (nom) | nom choques | nom choque | nom choquemos | nom choquedes, nom choqueis | nom choquem | |

  1. ^ Coromines, Joan; Pascual, José Antonio (1983–1991), “clueca”, in Diccionario crítico etimológico castellano e hispánico [Critical Castilian and Hispanic etymological dictionary]‎[1] (in Spanish), Madrid: Gredos

Inherited from Vulgar Latin *cloccāre, from Latin glocīre, glociāre (“to cluck”).

chocar (first-person singular present choco, first-person singular preterite choquei, past participle chocado)

  1. (transitive) to brood (to keep an egg warm until it hatches)
  2. (of an egg, intransitive) to hatch (to break open when a young animal emerges from it)
  3. (of a creature, intransitive) to hatch (to emerge from its egg)
  4. (figurative, transitive) to hatch (to ponder an idea slowly and deliberately)
  5. (slang, intransitive) to linger (to spend a long time not moving or doing anything)
  6. (informal, of a drink, intransitive) to become foul due to heat

From choque +‎ -ar.

chocar (first-person singular present choco, first-person singular preterite choquei, past participle chocado)

  1. (pronominal) to collide (to hit one another violently)
    As aeronaves se chocaram logo depois de decolarem.
    The aircraft collided soon after they took off.
  2. (usually pronominal) to collide with; to crash against (to hit violently) [_with_ em or contra or com ‘something’]
    Só um esquiador na história conseguiu descer esta ladeira sem se chocar em nenhuma árvore.
    Only one skier in history was able to go down this hill without hitting any tree.
  3. (transitive) to shock (to evoke a very negative emotional response)
    Os vídeos de decapitação do Estado Islâmico chocaram o mundo.
    The Islamic State’s decapitation videos shocked the world.
  4. (pronominal) to clash (to not work well together) [with_ com ‘with someone/something’]
    _Os imigrantes serão bem aceitos porque seus valores não se chocam com os nossos.

    The immigrants will be accepted because their values do not clash with ours.

Onomatopoeic, or from French choquer. Compare English shock.

chocar (first-person singular present choco, first-person singular preterite choqué, past participle chocado)

  1. (ambitransitive) to crash
    Synonym: estrellar
  2. (intransitive) to bump (into), to collide (with) [_with_ con ‘something’]
  3. (intransitive) to shock, scandalize
  4. (intransitive) to crash into, to hit, to slam into, to collide with [_with_ con ‘something’]
  5. (intransitive) to annoy, to bother, to upset

Selected combined forms of chocar (c-qu alternation)

These forms are generated automatically and may not actually be used. Pronoun usage varies by region.

| | singular | plural | | | | | | | | -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------------------------------ | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------ | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------ | ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | | 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | | | | with infinitive chocar | dative | chocarme | chocarte | chocarle, chocarse | chocarnos | chocaros | chocarles, chocarse | | accusative | chocarme | chocarte | chocarlo, chocarla, chocarse | chocarnos | chocaros | chocarlos, chocarlas, chocarse | | | | | | | | | | | | with gerund chocando | dative | chocándome | chocándote | chocándole, chocándose | chocándonos | chocándoos | chocándoles, chocándose | | accusative | chocándome | chocándote | chocándolo, chocándola, chocándose | chocándonos | chocándoos | chocándolos, chocándolas, chocándose | | | | | | | | | | | | with informal second-person singular tuteo imperative choca | dative | chócame | chócate | chócale | chócanos | not used | chócales | | accusative | chócame | chócate | chócalo, chócala | chócanos | not used | chócalos, chócalas | | | | | | | | | | | | with informal second-person singular voseo imperative chocá | dative | chocame | chocate | chocale | chocanos | not used | chocales | | accusative | chocame | chocate | chocalo, chocala | chocanos | not used | chocalos, chocalas | | | | | | | | | | | | with formal second-person singular imperative choque | dative | chóqueme | not used | chóquele, chóquese | chóquenos | not used | chóqueles | | accusative | chóqueme | not used | chóquelo, chóquela, chóquese | chóquenos | not used | chóquelos, chóquelas | | | | | | | | | | | | with first-person plural imperative choquemos | dative | not used | choquémoste | choquémosle | choquémonos | choquémoos | choquémosles | | accusative | not used | choquémoste | choquémoslo, choquémosla | choquémonos | choquémoos | choquémoslos, choquémoslas | | | | | | | | | | | | with informal second-person plural imperative chocad | dative | chocadme | not used | chocadle | chocadnos | chocaos | chocadles | | accusative | chocadme | not used | chocadlo, chocadla | chocadnos | chocaos | chocadlos, chocadlas | | | | | | | | | | | | with formal second-person plural imperative choquen | dative | chóquenme | not used | chóquenle | chóquennos | not used | chóquenles, chóquense | | accusative | chóquenme | not used | chóquenlo, chóquenla | chóquennos | not used | chóquenlos, chóquenlas, chóquense | |

Categories: