krumpir - Wiktionary, the free dictionary (original) (raw)
Serbo-Croatian
[edit]
Alternative forms
[edit]
Etymology
[edit]
Borrowed from Austrian German Grundbirne (literally “ground pear”), specifically from Bavarian grumper, krumbeer, which in turn comes from Alemannic German Grumbeer. First attested in the 18th century.
Pronunciation
[edit]
Noun
[edit]
krùmpīr m inan (Cyrillic spelling кру̀мпӣр)
Declension
[edit]
Declension of krumpir
| | singular | plural | | | ------------ | ------------------------------------------------------------------------------------------------- | ---------------------------------------------------------------------------------------------------- | | nominative | krùmpīr | krumpiri | | genitive | krumpíra | krumpira | | dative | krumpiru | krumpirima | | accusative | krumpir | krumpire | | vocative | krumpire | krumpiri | | locative | krumpiru | krumpirima | | instrumental | krumpirom | krumpirima |