syn - Wiktionary, the free dictionary (original) (raw)

From Wiktionary, the free dictionary

Abbreviation of English Senaya with n and y interchanged.

syn

  1. (international standards) ISO 639-3 language code for Senaya.

From Ancient Greek συν- (sun-, “with, together”), having the same function as co- (“synthesis, synoptic”).

syn (not comparable)

  1. (chemistry) That has a torsion angle between 0° and 90°.

Clipping of synonym.

syn (plural syns)

  1. Abbreviation of synonym.

Clipping of synthetic.

syn (comparative more syn, superlative most syn)

  1. Abbreviation of synthetic.

syn

  1. obsolete form of sy (“his”)

syn

  1. obsolete form of se
  2. obsolete form of s'n

Inherited from Old Czech syn, from Proto-Slavic *synъ, from Proto-Balto-Slavic *sū́ˀnus, from Proto-Indo-European *suHnús.

syn m anim

  1. son
    Coordinate term: dcera

From Old Danish siun, sȳn, from Old Norse sýn, sjón, from Proto-Germanic *siuniz. Related to se.

syn n (singular definite synet, plural indefinite **syn)

  1. vision, faculty of sight
    Hun har nedsat syn på det højre øje.
    She has reduced vision in the right eye.
  2. a way of perceiving something
    De havde et ganske andet syn på sandsynlighedsfeltsbegrebet.
    They had quite another view of the concept of the probability field.
    Sikke dog et forskruet og forældet menneskesyn!
    What a twisted and antiquated view of humans!

syn n (singular definite synet, plural indefinite syner)

  1. vision (mystical event)
    Shamanen påstår at have fået et syn.
    The shaman claims to have received a vision.

Proto-Indo-European *sew-?

Proto-Indo-European *sewH-

Kashubian syn

Inherited from Proto-Slavic *sy̑nъ.

syn m pers (diminutive synk or synulk, related adjective sënowsczi)

  1. son (male offspring)
    Coordinate term: córka
  2. son (familiar address to a male person from an older or otherwise more authoritative person)

Inherited from Proto-Slavic *synъ, from Proto-Balto-Slavic *sū́ˀnus, from Proto-Indo-European *suHnús.

syn m anim (diminutive synk)

  1. son (male offspring)

syn

  1. alternative form of synne

syn

  1. alternative form of synnen

From Old Norse sýn.

syn n (definite singular synet, indefinite plural **syn or syner, definite plural syna or synene, genitive syne)

  1. sight, eyesight, vision (ability to see)
  2. a sight
    et vakkert syn ― a beautiful sight
    komme til syne [old genitive form] ― come into sight
  3. a vision or hallucination
  4. a premonition
  5. a view (opinion)

From Old Norse sýn.

syn n (definite singular synet, indefinite plural **syn, definite plural syna)
syn f (definite singular syna, indefinite plural syner, definite plural synene)

  1. sight, eyesight, vision (ability to see)
  2. a sight
    eit vakkert syn - a beautiful sight
  3. (especially feminine) a vision
  4. (feminine plural only) hallucinations
    Ser eg syner no eller er det berre eit vanleg spøkjelse?
    Do I see hallucinations now or is it just a usual ghost?
  5. a view (opinion)

syn

  1. imperative of syna

Inherited from Proto-Slavic *sy̑nъ.

syn m pers

  1. son (male offspring)
  2. son (male member of a group, especially a family community)
  3. (Christianity) Son

sȳn

  1. alternative form of sīen

Proto-Indo-European *sew-?

Proto-Indo-European *sewH-

Old Polish syn

Inherited from Proto-Slavic *sy̑nъ. First attested in the 14th century.

syn m pers (diminutive synek)

  1. (attested in Greater Poland) son (male offspring)
    • 1967 [1408], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty kościańskie, volume III, number 364, Kościan:
      Jaco Jacub stawal trzi czloweki paney Ketliczskey y gey sinu
      [Jako Jakub stawiał trzy człowieki paniej Kietliczskiej i jej synu]
    • Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa‎[3], page 765:
      Kupylem rolya od Ananytel, syna stryka mego (ab... filio patrui mei Jer 32, 9)
      [Kupiłem rolą od Anamehel, syna stryka mego (ab... filio patrui mei Jer 32, 9)]
    • c. 1500, Wokabularz lubiński, Lubiń: inkunabuł Archiwum Archidiecezjalnego w Gnieźnie, sygn. Inc. 78d., page 52r:
      Filius eyn sune, filiosus filiolus idem szyn
      [Filius eyn sune, filiosus filiolus idem syn]
  2. (Christianity, attested in Lesser Poland) Son
    Synonyms: Syn dziewiczy, Syn Boży, jedyny Syn Boga wszechmogącego, Syn Człowieczy, Syn Nawyszszego
    • 1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter]‎scan transliteration, transcription, numbers 1, 8, Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament]:
      Slawa oczczu y sinowi (filio), y swøtemu duchu
      [Sława Oćcu i Synowi (filio), i Świętemu Duchu]
  3. (figuratively) son (someone that one views as a son)
    • 1874-1891 [End of the 15th century], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności‎[4], [5], [6], volume I, page XLIII:
      Kto syą rad w nych (sc. kłamnikach i szpilmanach) cocha, bąndzye myąl zoną gymyenyem wbosstwo, a thą zoną nassladuge syn (filius), gymenem nassmyewanye
      [Kto się rad w nich (sc. kłamnikach i szpilmanach) kocha, będzie miał żonę jimieniem ubostwo, a tę żonę naśladuje syn (filius), jimieniem naśmiewanie]
  4. (attested in Greater Poland) used in some curses
    • 1960 [1396], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty pyzdrskie, volume II, number 32, Pyzdry:
      Czso Spitek vczinil *Sencowy, to vczinil za yego poczathkem, isz mv layal kurwe maczerze sini
      [Cso Spytek uczynił Bieńkowi, to uczynił za jego początkiem, iż mu łajał kurwie macierze syny]
  5. (biblical, attested in Lesser Poland) son (male member of a community)
    • 1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter]‎scan transliteration, transcription, numbers 102, 17, Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament]:
      Prawda yego nad syny synowymy (in filios filiorum)
      [Prawda jego nad syny synowymi (in filios filiorum)]
  6. (attested in Lesser Poland) son (familiar address to a male person from an older or otherwise more authoritative person)
    • 1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter]‎scan transliteration, transcription, numbers 33, 11, Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament]:
      Przydzicze, sinowe (filii), sluchaycze mne
      [Przydzicie, synowie (filii), słuchajcie mnie]
    • Middle of the 15th century, Kanon mszy św., Canon missae., volume V, Kraków, page 260:
      Opyekacz, zachowacz [raczy]... yednako, pospolicze sluga, szynem s twym, papyeszem (cum famulo tuo papa)
      [Opiekać, zachować [raczy]... jednako z slugą twym [papie]żem (cum famulo tuo papa), pospolicie z synem]
    • 1892 [1484], Hieronim Łopaciński, editor, Reguła trzeciego zakonu św. Franciszka i drobniejsze zabytki języka polskiego z końca w. XV i początku XVI‎[7], Krakow, page 704:
      Nikolay, papyez..., mylym synom... zakonu pokuthuyączego... apostolschkye przezegnanye
      [Nikołaj, papież..., miłym synom... zakonu pokutującego... apostolskie przeżegnanie]

Inherited from Proto-Slavic *sy̑nъ.

syn m pers

  1. son (male offspring)
  2. son (male member of some community)
  3. son (familiar address to a male person from an older or otherwise more authoritative person)

From Old Norse sjón, from Proto-Germanic *siuniz.

sȳn f

  1. sight, ability to see
  2. appearance

Proto-Indo-European *sew-?

Proto-Indo-European *sewH-

Old Polish syn

Polish syn

Inherited from Old Polish syn.

syn m pers (diminutive synek, related adjective synowski)

  1. son (male offspring)
    Coordinate term: córka
  2. son (familiar address to a male person from an older or otherwise more authoritative person)
  3. (literary) son (member of a community)

According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), syn is one of the most used words in Polish, appearing 5 times in scientific texts, 9 times in news, 4 times in essays, 41 times in fiction, and 36 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 95 times, making it the 668th most common word in a corpus of 500,000 words.[1]

  1. ^ Ida Kurcz (1990), “syn”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[1] (in Polish), volume 2, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 572

Proto-Indo-European *sew-?

Proto-Indo-European *sewH-

Old Polish syn

Silesian syn

Inherited from Old Polish syn.

syn m pers (diminutive synek, related adjective synowy)

  1. son (male offspring)
    Coordinate term: cera

Inherited from Old Slovak syn, from Proto-Slavic *synъ.

syn m pers (relational adjective synovský, diminutive synček or synáčik)

  1. son (male offspring)
    Coordinate term: dcéra

Proto-Indo-European *sew-?

Proto-Indo-European *sewH-

Slovincian syn

Inherited from Proto-Slavic *sy̑nъ.

syn m pers

  1. son (male offspring)

From Old Swedish sȳn, from Old Norse sýn, sjón, from Proto-Germanic *siuniz.

syn c

  1. sight (ability to see), vision
  2. a sight, a view
  3. a vision, a revelation (of the future)

Inherited from Proto-Slavic *synъ, from Proto-Balto-Slavic *sū́ˀnus, from Proto-Indo-European *suHnús.

syn m pers

  1. son (male offspring)

This noun needs an inflection-table template.

Back-formation from synnu (“to surprise”).

syn (feminine singular **syn, plural synion, equative syned, comparative synach, superlative synaf, not mutable)

  1. astonished, astounded
  2. dazed, stunned
  3. aghast, frightened
  4. amazing, astonishing
    Synonyms: syndodol, syfrdanol

From Old Frisian sīn, from Proto-West Germanic *sīn.

syn

  1. his (third-person singular masculine possessive determiner)
  2. its (third-person singular neuter possessive determiner)