ymddiswyddo - Wiktionary, the free dictionary (original) (raw)
From Wiktionary, the free dictionary
ym- + diswyddo (“to dismiss”)
ymddiswyddo (first-person singular present ymddiswyddaf)
Conjugation of ymddiswyddo (colloquial)
| inflectedcolloquial forms | singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |
| future | ymddiswydda i,ymddiswyddaf i | ymddiswyddi di | ymddiswyddith o/e/hi,ymddiswyddiff e/hi | ymddiswyddwn ni | ymddiswyddwch chi | ymddiswyddan nhw |
| conditional | ymddiswyddwn i,ymddiswyddswn i | ymddiswyddet ti,ymddiswyddset ti | ymddiswyddai fo/fe/hi,ymddiswyddsai fo/fe/hi | ymddiswydden ni,ymddiswyddsen ni | ymddiswyddech chi,ymddiswyddsech chi | ymddiswydden nhw,ymddiswyddsen nhw |
| preterite | ymddiswyddais i,ymddiswyddes i | ymddiswyddaist ti,ymddiswyddest ti | ymddiswyddodd o/e/hi | ymddiswyddon ni | ymddiswyddoch chi | ymddiswyddon nhw |
| imperative | — | ymddiswydda | — | — | ymddiswyddwch | — |
- ymddiswyddiad
- R. J. Thomas, G. A. Bevan, P. J. Donovan, A. Hawke, et al., editors (1950–present), “ymddiswyddo”, in Geiriadur Prifysgol Cymru Online (in Welsh), University of Wales Centre for Advanced Welsh & Celtic Studies