Fernando Vallejo (original) (raw)

El Vikipedio, la libera enciklopedio

Fernando Vallejo
Persona informo
Fernando Vallejo
Naskonomo	Luis Fernando Vallejo Rendón
Naskiĝo	24-an de oktobro 1942 (1942-10-24) (83-jaraĝa)en Medeĝino
Religio	ateismo vd
Lingvoj	hispana vd
Ŝtataneco	Kolombio vd
Alma mater	Nacia Universitato de Kolombio Pontifika Universitato Ksavera vd
Familio
Patro	Aníbal Vallejo Álvarez (en) vd
Profesio
Okupo	biologo scenaristo verkisto filmreĝisoro romanisto vd
Verkado
Verkoj	Our Lady of the Assassins ❦Q5824623 vd
Honorigoj Honorigoj (2011) FIL Award (en) (2003) Premio Rómulo Gallegos vd
vd	Fonto: Vikidatumoj
v • d • r

Fernando VALLEJO RENDÓN [Fernándo Valjéĥo Rendón] (naskiĝis la 24-an de oktobro 1942 en Medellín, Antjokio, Kolombio) estas kolombia verkisto, filmreĝisoro kaj biologo.

• La virgen de los sicarios (La virgulino de la murdistoj) (1994)
• El río del tiempo (La rivero de la tempo) (1999). Membiografia verkaro en kiu estas kolektitaj:
  • Los días azules (1985)
  • El fuego secreto (1987)
  • Los caminos a Roma (1988)
  • Años de indulgencia (1989)
  • Entre fantasmas (Inter fantomoj) (1993)
• El desbarrancadero (2001) Honorita per la Literaturpremio Rómulo Gallegos je sia 13-a enmanigo (2003)
• La rambla paralela (2002)
• Mi hermano el alcalde (Mia frato la urbestro) (2004)
• El don de la vida (2010)
• El mensajero (1991), biografio de Porfirio Barba-Jacob.
• Almas en pena, chapolas negras (1995), biografio de José Asunción Silva.
• Logoi. Una gramática del lenguaje literario (1983)
• Pri vivscienco: La tautología darwinista (1998)
• Pri fiziko: Manualito de imposturología física (2005)
• Pri religio: La puta de Babilonia (2007)
• Crónica roja (1977)
• En la tormenta (1980)
• Barrio de campeones (1983)
• La virgen de los sicarios (La virgulino de la murdistoj) (2000)
• La desazón suprema: Retrato de incesante de Fernando Vallejo (La maltrankvilo pleja: Senĉesa portreto de Fernando Vallejo) (2003)

En sia verko Inter fantomoj Vallejo rakontas, ke lia onklo Iván estis esperantisto:

„ Mi tío Iván, el dermatólogo, el que se especializó en la Argentina, recetaba una pomadita de cera de abeja incolora, inodora. Pero con tal convicción que: "A la salida le paga a la señora dos pesos". Dos nada más, era un santo. Y un sabio. Sabía, aparte de las lenguas manidas, hebreo, sánscrito, hindi y esperanto, y estaba aprendiendo chino y volapuk cuando se dejó morir. Mia onklo Iván, la dermatologo, tiu, kiu specialiĝis en Argentino, preskribis pomadeton abelvaksan nekoloran, neodoran. Sed per tia konvinko, ke: "Dum eliro vi pagu al la sinjorino du pesojn". Du, nenio pli; li estis sanktulo. Kaj saĝulo. Li scipovis, aldone al la gurditaj lingvoj, la hebrean, la sanskritan, la hindian kaj Esperanton, kaj li estis lernanta kaj la ĉinan kaj volapukon ekkiam li lasis sin morti. ”— El río del tiempo, p. 624

• Kategorio Fernando Vallejo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
• Fernando Vallejo en la Vikicitaro (Kolekto de citaĵoj)