cirkonstanco - Vikivortaro (original) (raw)

prononco:

substantivo

  1. Detala apartaĵo, kiu akompanas agon, fakton, situacion

substantivo

  1. Mi ne scias, ĉu mi venos - ĉio dependos de cirkonstancoj.
  2. Tempo kaj cirkonstancoj saĝon alportas

sintakso:

kunteksto:

sinonimoj:

antonimoj:

frazeologio:

etimologio:

notoj:

angla: consideration (en),circumstance (en) belorusa: акалічнасьць (by) bulgara: ? BG ĉeĥa: ? CS finna: FI franca: circonstance ? (fr) germana: ? (de) hispana: circunstancia ? (es) hungara: körülmény (hu) itala: ? IT latino: ? LA nederlanda: ? (nl) pola: okoliczność ? PL portugala: circunstância ? (pt) rumana: ? RO rusa: обстоятельство ? (ru) sveda: ? (sv) vjetnama: VI