falto - Vikivortaro (original) (raw)
| Kazo | Ununombro | Plurnombro |
|---|---|---|
| Nominativo | falto | faltoj |
| Akuzativo | falton | faltojn |
- Haŭtsulketo ĉe la frunto, vizaĝo aŭ interno de la manoj, ordinare kaŭzita de la aĝo.
Ŝi estas juna kaj pro tio ne havas faltojn.
La haŭto sub liaj okuloj pendas falte.
Maljuneco faltis ŝian belan vizaĝon.
Vi aspektas tre bone malgraŭ la faltiĝinta frunto.
La ĥirurgoj senfaltigis ŝian vizaĝon.
el la germana Falte
| angla: wrinkle → en, crease → en, fold → en franca: ride → fr germana: Falte → de | nederlanda: rimpel → nl rumana: fald → ro Volapuko: fron → vo |
|---|
