fino - Vikivortaro (original) (raw)

[1] Ĉeso de agado: la fino de kantado; meti finon al ĉiuj malkompreniĝoj kaj disputoj [12]; meti finon al ĉiuj suspektoj kaj malĝustaj famoj [13]; (figure) (arkaismo) Cezaro havis malfeliĉan finon (morton)

[2] Lasta parto de io, en tempo aŭ spaco: por esprimi direkton, ni aldonas al la vorto la finon „n“; [14] de unu fino de la tero ĝis la alia fino [15]; de la komenco ĝis la fino [16]; la fino de libro, de kanto; loĝi en la fino de la mondo (loĝi tre malproksime) PrV; la du finoj (ekstremaĵoj) de bastono; ŝi kunpremis en ambaŭ manoj la finojn de la tuko Marta ; la finetoj de ŝiaj piedoj [17]; venis fino al mia latino (farinte ĉion, kion mi povis, mi tamen ne povas eliri el embaraso) PrV; bona vino al la fino (plej bona venas laste) PrV; je la fino de la monato.

Samsencaĵoj

ekstremo, vespero, vosto

angla: [1–3] end → en, fine → en bulgara: [1, 2] край kraj finna: [1, 2, 4] loppu → fi, [3] pää → fi franca: [1–4] fin → fr, [3] extrémité → fr ina, [3, 5, 6] bout → fr vira germana: [1-3] Ende → de neŭtra hispana: [1–3] fin → es indonezia: [1–3] akhir → id itala: [1–3] fine → it ina, [3] estremità → it ina japana: [1, 2] 終わり → ja おわり, owari, 末 → ja すえ, sue kurda: [1–3] dawî nederlanda: [1–3] einde → nl; [5] touw → nl; [6] stuk → nl Novialo: fine oseta: кӕрон pola: [1–3] koniec → pl portugala: [1–4] fim → pt vira;[6] bocado → pt vira rumana: [1–3] fine → ro rusa: [1–3] конец → ru sveda: slut → sv; bit → sv ĉeĥa: [1–4] konec → cs