instrui - Vikivortaro (original) (raw)

instru + i ( eo , VE )

Tenso Estinteco Estanteco Estonteco
Indikativo instruis instruas instruos
Adjektiva aktiva participo instruinta instruanta instruonta
Adjektiva pasiva participo instruita instruata instruota
Substantiva aktiva participo instruinto instruanto instruonto
Substantiva pasiva participo instruito instruato instruoto
Adverba aktiva participo instruinte instruante instruonte
Adverba pasiva participo instruite instruate instruote
Moduso
Infinitivo instrui
Volativo instruu
Kondicionalo instruus
  1. (edukado) (transitiva) transdoni sciojn (pri iu fako de la scienco) aŭ lertecon al iu (unu aŭ pluraj personoj, foje eĉ bestoj) per daŭra laŭcela laboro
    Sinonimoj: lernigi
    Antonimoj: lerni
    Vidu ankaŭ: instruisto, edukado, lernejo
angla: teach → en, instruct → en ĉina: 教 → zh jiào franca: enseigner → fr, instruire → fr germana: lehren → de, unterrichten → de, dozieren → de, instruieren → de hindia: पढ़ाना → hi paRhaanaa hispana: enseñar → es, instruir → es hungara: tanít → hu, oktat → hu indonezia: mengajar → id itala: insegnare → it, istruire → it pola: uczyć → pl, nauczać → pl rusa: учить → ru [elparolu: Uĉitj] Sanskrito: शिक्षयति śikṣayati, अध्यापनं करोति adhyāpanaṃ karoti, पाठयति pāṭhayati, उपदीशति upadiśati sveda: undervisa → sv turka: öğretmek → tr, eğitmek → tr, okutmak → tr
Vortfaradoj kaj vortgrupigadoj

Vortfaradoj kun N "instru" (2)