okulo - Vikivortaro (original) (raw)

Kazo Ununombro Plurnombro
Nominativo okulo okuloj
Akuzativo okulon okulojn
okulo
  1. (anatomio) percepta organo, kiu utiligas lumon por imagi bildon de la ĉirkaŭaĵo

el la latina vorto " oculus " → la

angla: eyeen [elparolu: aj] araba: عينar ina (ʿayn) centra bikola: matabcl ĉina: zh yǎn germana: Augede neŭtra hispana: ojoes vira hungara: szempl indonezia: mataid japana: ja Kotavao: ita latina: oculusla vira litova: akislt ina pola: okopl neŭtra rusa: глазru vira [elparolu: glaz], окоru neŭtra [elparolu: Oka] Sanskrito: अक्षि neŭtra (ak.si) Solresolo: d'oremire svahila: jicho sveda: ögasv turka: göztr vjetnama: mắtvi