tirar - Wikcionario, el diccionario libre (original) (raw)

tirar
pronunciación (AFI) [t̪iˈɾaɾ]
silabación ti-rar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima

Del latín vulgar *tīrāre, y este de origen incierto, presuntamente germánico.

1

Traer un objeto, asiéndolo y ejerciendo fuerza hacia el lado propio.[1]

2

Por extensión: estirar.[1]

3

Echar algo al aire.[1]

4

Disparar una bala o cualquier otro proyectil desde un arma de fuego.[1]

5

Efectuar un lance (con una determinada arma o técnica).[1]

6

Derribar a alguien; hacer que caiga al suelo.[1]

7

Demoler una construcción.[1]

8

Despojarse de un bien o echarlo a la basura.

9

Imprimir en gran cantidad, en especial las cosas que son por grabado.[1]

10

Por extensión, se dice de un diario o una editorial cuando lanza a la venta una determinada cantidad de ejemplares.[1]

11

Disparar el obturador de una cámara fotográfica.[1]

12

Conducir, transportar o llevar carga.

13

Continuar con lo que se estaba haciendo, especialmente continuar la marcha.

14

Cerrar con fuerza una puerta.

15

Escarniar, profanar o mortificar.

16

Devengar, adquirir o ganar.[1]

17 Metalurgia

Hilar de un metal.[1]

18

Echar, expulsar a alguien de un lugar.[1]

19

Atraer una persona o cosa la voluntad y el afecto de otra persona.[1]

20

Dicho de una chimenea: producir el tiraje o corriente de aire de un hogar.[1]

21 Fútbol

Patear el balón al arco rival con la intención de anotar un tanto.

22

Tratándose de ciertas armas, manejarlas o esgrimirlas según arte.[1]

23

Seguido de la preposición de y un nombre de arma o instrumento, sacarlo o tomarlo en la mano para emplearlo.[1]

24

Virar, doblar.[1]

25

Favorecer, inclinarse hacia cierto punto de vista.

26

Parecerse o acercarse a algo.

27

Subsistir, sobrevivir, mantenerse en pie.[1]

28

Por extensión: recobrar fuerzas.[1]

29

Practicar el coito.

Locuciones con «tirar» [▲▼]

Conjugación de tirar paradigma: amar (regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo tirar haber tirado
Gerundio tirando habiendo tirado
Participio tirado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yo tiro tiras vos tirás él, ella, usted tira nosotros tiramos vosotros tiráis ustedes, ellos tiran
Pretérito imperfecto yo tiraba tirabas vos tirabas él, ella, usted tiraba nosotros tirábamos vosotros tirabais ustedes, ellos tiraban
Pretérito perfecto yo tiré tiraste vos tiraste él, ella, usted tiró nosotros tiramos vosotros tirasteis ustedes, ellos tiraron
Pretérito pluscuamperfecto yo había tirado habías tirado vos habías tirado él, ella, usted había tirado nosotros habíamos tirado vosotros habíais tirado ustedes, ellos habían tirado
Pretérito perfecto compuesto yo he tirado has tirado vos has tirado él, ella, usted ha tirado nosotros hemos tirado vosotros habéis tirado ustedes, ellos han tirado
Futuro yo tiraré tirarás vos tirarás él, ella, usted tirará nosotros tiraremos vosotros tiraréis ustedes, ellos tirarán
Futuro compuesto yo habré tirado habrás tirado vos habrás tirado él, ella, usted habrá tirado nosotros habremos tirado vosotros habréis tirado ustedes, ellos habrán tirado
Pretérito anterior† yo hube tirado hubiste tirado vos hubiste tirado él, ella, usted hubo tirado nosotros hubimos tirado vosotros hubisteis tirado ustedes, ellos hubieron tirado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yo tiraría tirarías vos tirarías él, ella, usted tiraría nosotros tiraríamos vosotros tiraríais ustedes, ellos tirarían
Condicional compuesto yo habría tirado habrías tirado vos habrías tirado él, ella, usted habría tirado nosotros habríamos tirado vosotros habríais tirado ustedes, ellos habrían tirado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yo tire que tú tires que vos tires, tirés que él, que ella, que usted tire que nosotros tiremos que vosotros tiréis que ustedes, que ellos tiren
Pretérito imperfecto que yo tirara, tirase que tú tiraras, tirases que vos tiraras, tirases que él, que ella, que usted tirara, tirase que nosotros tiráramos, tirásemos que vosotros tirarais, tiraseis que ustedes, que ellos tiraran, tirasen
Pretérito perfecto que yo haya tirado que tú hayas tirado que vos hayas tirado que él, que ella, que usted haya tirado que nosotros hayamos tirado que vosotros hayáis tirado que ustedes, que ellos hayan tirado
Pretérito pluscuamperfecto que yo hubiera tirado, hubiese tirado que tú hubieras tirado, hubieses tirado que vos hubieras tirado, hubieses tirado que él, que ella, que usted hubiera tirado, hubiese tirado que nosotros hubiéramos tirado, hubiésemos tirado que vosotros hubierais tirado, hubieseis tirado que ustedes, que ellos hubieran tirado, hubiesen tirado
Futuro† que yo tirare que tú tirares que vos tirares que él, que ella, que usted tirare que nosotros tiráremos que vosotros tirareis que ustedes, que ellos tiraren
Futuro compuesto† que yo hubiere tirado que tú hubieres tirado que vos hubieres tirado que él, que ella, que usted hubiere tirado que nosotros hubiéremos tirado que vosotros hubiereis tirado que ustedes, que ellos hubieren tirado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente ― ― (tú) tira (vos) tirá (usted) tire (nosotros) tiremos (vosotros) tirad (ustedes) tiren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad
tirar
central (AFI) [tiˈɾa]
valenciano (AFI) [tiˈɾaɾ]
baleárico (AFI) [tiˈɾa]
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

1

Tirar.

Conjugación de tirar paradigma: amar (regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo tirar haver tirat
Gerundio tirant havent tirat
Participio tirat
Formas personales
Modo indicativo
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Presente jo tiro, tire, tiri, tir tu tires el, ella, vostè tira nosaltres tirem, tiram vosaltres, vós tireu, tirau ells, elles, vostès tiren
Pretérito imperfecto jo tirava tu tiraves el, ella, vostè tirava nosaltres tiràvem vosaltres, vós tiràveu ells, elles, vostès tiraven
Pretérito perfecto jo tirí tu tirares el, ella, vostè tirà nosaltres tiràrem vosaltres, vós tiràreu ells, elles, vostès tiraren
Pretérito perifrástico jo vaig tirat tu vas tirat, vares tirat el, ella, vostè va tirat nosaltres vem tirat, vàrem tirat vosaltres, vós vau tirat, vàreu tirat ells, elles, vostès van tirat, varen tirat
Pretérito pluscuamperfecto jo havia tirat tu havies tirat el, ella, vostè havia tirat nosaltres havíem tirat vosaltres, vós havíeu tirat ells, elles, vostès havien tirat
Pretérito perfecto compuesto jo he tirat tu has tirat el, ella, vostè ha tirat nosaltres hem tirat, havem tirat vosaltres, vós heu tirat, haveu tirat ells, elles, vostès han tirat
Futuro jo tiraré tu tiraràs el, ella, vostè tirarà nosaltres tirarem vosaltres, vós tirareu ells, elles, vostès tiraran
Futuro compuesto jo hauré tirat tu hubràs tirat el, ella, vostè haurà tirat nosaltres haurem tirat vosaltres, vós haureu tirat ells, elles, vostès hauran tirat
Pretérito anterior† jo haguí tirat, vaig haver tirat tu hagueres tirat, vas haver tirat, vares haver tirat el, ella, vostè hagué tirat, va haver tirat nosaltres haguérem tirat, vem haver tirat, vàrem haver tirat vosaltres, vós haguéreu tirat, vau haver tirat, vàreu haver tirat ells, elles, vostès hagueren tirat, van haver tirat, varen haver tirat
Modo condicional
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Condicional simple jo tiraria tu tiraries el, ella, vostè tiraria nosaltres tiraríem vosaltres, vós tiraríeu ells, elles, vostès tirarien
Condicional compuesto jo hauria tirat, haguera tirat tu hauries tirat, hagueres tirat el, ella, vostè hauria tirat, haguera tirat nosaltres hauríem tirat, haguérem tirat vosaltres, vós hauríeu tirat, haguéreu tirat ells, elles, vostès haurien tirat, hagueren tirat
Modo subjuntivo
que jo que tu que el, que ella, que vostè que nosaltres que vosaltres, que vós que ells, que elles, que vostès
Presente que jo tiri, tire que tu tiris, tires que el, que ella, que vostè tiri, tire que nosaltres tirem que vosaltres, que vós tireu que ells, que elles, que vostès tirin, tiren
Pretérito imperfecto que jo tirés, tiràs, tirara que tu tiressis, tiresses, tirassis, tirasses, tirares que el, que ella, que vostè tirés, tiràs, tirara que nosaltres tiréssim, tiréssem, tiràssim, tiràssem, tiràrem que vosaltres, que vós tiréssiu, tirésseu, tiràssiu, tiràsseu, tiràreu que ells, que elles, que vostès tiressin, tiressen, tirassin, tirassen, tiraren
Pretérito perfecto que jo hagi tirat, haja tirat que tu hagis tirat, hages tirat que el, que ella, que vostè hagi tirat, haja tirat que nosaltres hàgim tirat, hàgem tirat que vosaltres, que vós hàgiu tirat, hàgeu tirat que ells, que elles, que vostès hagin tirat, hagen tirat
Pretérito perifrástico que jo vagi tirat, vaja tirat que tu vagis tirat, vages tirat que el, que ella, que vostè vagi tirat, vaja tirat que nosaltres vàgim tirat, vàgem tirat que vosaltres, que vós vàgiu tirat, vàgeu tirat que ells, que elles, que vostès vagin tirat, vagen tirat
Pretérito pluscuamperfecto que jo hagués tirat, haguera tirat que tu haguessis tirat, haguesses tirat, hagueres tirat que el, que ella, que vostè hagués tirat, haguera tirat que nosaltres haguéssim tirat, haguéssem tirat, haguérem tirat que vosaltres, que vós haguéssiu tirat, haguésseu tirat, haguéreu tirat que ells, que elles, que vostès haguessin tirat, haguessen tirat, hagueren tirat
Pretérito anterior† que jo vagi haver tirat, vaja haver tirat que tu vagis haver tirat, vages haver tirat que el, que ella, que vostè vagi haver tirat, vaja haver tirat que nosaltres vàgim haver tirat, vàgem haver tirat que vosaltres, que vós vàgiu haver tirat, vàgeu haver tirat que ells, que elles, que vostès vagin haver tirat, vagen haver tirat
Modo imperativo
(tu) (vostè) (nosaltres) (vosaltres, vós) (vostès)
Presente ― ― (tu) tira (vostè) tiri, tire (nosaltres) tirem (vosaltres) tireu, tirau (vostès) tirin, tiren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad
tirar
pronunciación (AFI) [t̪iˈɾaɾ]
silabación ti-rar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

1

Tirar.

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

1

Tirar.

tirar
brasilero (AFI) /t͡ʃiˈɾaʁ/
europeo (AFI) /tiˈɾaɾ/
silabación ti-rar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rimas ,

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

1

Tirar.

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 «tirar» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Calpe. 15.ª ed, Madrid, 1925.