aguantar - Wikcionario, el diccionario libre (original) (raw)

aguantar
pronunciación (AFI) [aɣ̞wãn̪ˈt̪aɾ] Colombia
silabación a-guan-tar
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima

Se documenta por primera vez en 1377.[1] Del italiano agguantare.

1

Mantenerse en una posición o actitud a pesar de contratiempos o embates.

2

Resistir con fortaleza o vigor pesos, impulsos, trabajos, etc.[2]

3 Deporte, tauromaquia

Adelantar el diestro el pie izquierdo, en la suerte de matar, para citar al toro, conservando esta postura hasta dar la estocada, y resistiendo cuanto le es posible la embestida, de la cual se libra con el movimiento de la muleta y con la huida.[2]

Conjugación de aguantar paradigma: amar (regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo aguantar haber aguantado
Gerundio aguantando habiendo aguantado
Participio aguantado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yo aguanto aguantas vos aguantás él, ella, usted aguanta nosotros aguantamos vosotros aguantáis ustedes, ellos aguantan
Pretérito imperfecto yo aguantaba aguantabas vos aguantabas él, ella, usted aguantaba nosotros aguantábamos vosotros aguantabais ustedes, ellos aguantaban
Pretérito perfecto yo aguanté aguantaste vos aguantaste él, ella, usted aguantó nosotros aguantamos vosotros aguantasteis ustedes, ellos aguantaron
Pretérito pluscuamperfecto yo había aguantado habías aguantado vos habías aguantado él, ella, usted había aguantado nosotros habíamos aguantado vosotros habíais aguantado ustedes, ellos habían aguantado
Pretérito perfecto compuesto yo he aguantado has aguantado vos has aguantado él, ella, usted ha aguantado nosotros hemos aguantado vosotros habéis aguantado ustedes, ellos han aguantado
Futuro yo aguantaré aguantarás vos aguantarás él, ella, usted aguantará nosotros aguantaremos vosotros aguantaréis ustedes, ellos aguantarán
Futuro compuesto yo habré aguantado habrás aguantado vos habrás aguantado él, ella, usted habrá aguantado nosotros habremos aguantado vosotros habréis aguantado ustedes, ellos habrán aguantado
Pretérito anterior† yo hube aguantado hubiste aguantado vos hubiste aguantado él, ella, usted hubo aguantado nosotros hubimos aguantado vosotros hubisteis aguantado ustedes, ellos hubieron aguantado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yo aguantaría aguantarías vos aguantarías él, ella, usted aguantaría nosotros aguantaríamos vosotros aguantaríais ustedes, ellos aguantarían
Condicional compuesto yo habría aguantado habrías aguantado vos habrías aguantado él, ella, usted habría aguantado nosotros habríamos aguantado vosotros habríais aguantado ustedes, ellos habrían aguantado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yo aguante que tú aguantes que vos aguantes, aguantés que él, que ella, que usted aguante que nosotros aguantemos que vosotros aguantéis que ustedes, que ellos aguanten
Pretérito imperfecto que yo aguantara, aguantase que tú aguantaras, aguantases que vos aguantaras, aguantases que él, que ella, que usted aguantara, aguantase que nosotros aguantáramos, aguantásemos que vosotros aguantarais, aguantaseis que ustedes, que ellos aguantaran, aguantasen
Pretérito perfecto que yo haya aguantado que tú hayas aguantado que vos hayas aguantado que él, que ella, que usted haya aguantado que nosotros hayamos aguantado que vosotros hayáis aguantado que ustedes, que ellos hayan aguantado
Pretérito pluscuamperfecto que yo hubiera aguantado, hubiese aguantado que tú hubieras aguantado, hubieses aguantado que vos hubieras aguantado, hubieses aguantado que él, que ella, que usted hubiera aguantado, hubiese aguantado que nosotros hubiéramos aguantado, hubiésemos aguantado que vosotros hubierais aguantado, hubieseis aguantado que ustedes, que ellos hubieran aguantado, hubiesen aguantado
Futuro† que yo aguantare que tú aguantares que vos aguantares que él, que ella, que usted aguantare que nosotros aguantáremos que vosotros aguantareis que ustedes, que ellos aguantaren
Futuro compuesto† que yo hubiere aguantado que tú hubieres aguantado que vos hubieres aguantado que él, que ella, que usted hubiere aguantado que nosotros hubiéremos aguantado que vosotros hubiereis aguantado que ustedes, que ellos hubieren aguantado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente ― ― (tú) aguanta (vos) aguantá (usted) aguante (nosotros) aguantemos (vosotros) aguantad (ustedes) aguanten
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Traducciones [▲▼]

aguantar
central (AFI) [ə.ɣwənˈta]
valenciano (AFI) [a.ɣwanˈtaɾ]
baleárico (AFI) [ə.ɣwənˈta]
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

1

Aguantar (mantener en un estado).

2

Aguantar (sufrir contrariedades).

Conjugación de aguantar paradigma: amar (regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo aguantar haver aguantat
Gerundio aguantant havent aguantat
Participio aguantat
Formas personales
Modo indicativo
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Presente jo aguanto, aguante, aguanti, aguant tu aguantes el, ella, vostè aguanta nosaltres aguantem, aguantam vosaltres, vós aguanteu, aguantau ells, elles, vostès aguanten
Pretérito imperfecto jo aguantava tu aguantaves el, ella, vostè aguantava nosaltres aguantàvem vosaltres, vós aguantàveu ells, elles, vostès aguantaven
Pretérito perfecto jo aguantí tu aguantares el, ella, vostè aguantà nosaltres aguantàrem vosaltres, vós aguantàreu ells, elles, vostès aguantaren
Pretérito perifrástico jo vaig aguantat tu vas aguantat, vares aguantat el, ella, vostè va aguantat nosaltres vem aguantat, vàrem aguantat vosaltres, vós vau aguantat, vàreu aguantat ells, elles, vostès van aguantat, varen aguantat
Pretérito pluscuamperfecto jo havia aguantat tu havies aguantat el, ella, vostè havia aguantat nosaltres havíem aguantat vosaltres, vós havíeu aguantat ells, elles, vostès havien aguantat
Pretérito perfecto compuesto jo he aguantat tu has aguantat el, ella, vostè ha aguantat nosaltres hem aguantat, havem aguantat vosaltres, vós heu aguantat, haveu aguantat ells, elles, vostès han aguantat
Futuro jo aguantaré tu aguantaràs el, ella, vostè aguantarà nosaltres aguantarem vosaltres, vós aguantareu ells, elles, vostès aguantaran
Futuro compuesto jo hauré aguantat tu hubràs aguantat el, ella, vostè haurà aguantat nosaltres haurem aguantat vosaltres, vós haureu aguantat ells, elles, vostès hauran aguantat
Pretérito anterior† jo haguí aguantat, vaig haver aguantat tu hagueres aguantat, vas haver aguantat, vares haver aguantat el, ella, vostè hagué aguantat, va haver aguantat nosaltres haguérem aguantat, vem haver aguantat, vàrem haver aguantat vosaltres, vós haguéreu aguantat, vau haver aguantat, vàreu haver aguantat ells, elles, vostès hagueren aguantat, van haver aguantat, varen haver aguantat
Modo condicional
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Condicional simple jo aguantaria tu aguantaries el, ella, vostè aguantaria nosaltres aguantaríem vosaltres, vós aguantaríeu ells, elles, vostès aguantarien
Condicional compuesto jo hauria aguantat, haguera aguantat tu hauries aguantat, hagueres aguantat el, ella, vostè hauria aguantat, haguera aguantat nosaltres hauríem aguantat, haguérem aguantat vosaltres, vós hauríeu aguantat, haguéreu aguantat ells, elles, vostès haurien aguantat, hagueren aguantat
Modo subjuntivo
que jo que tu que el, que ella, que vostè que nosaltres que vosaltres, que vós que ells, que elles, que vostès
Presente que jo aguanti, aguante que tu aguantis, aguantes que el, que ella, que vostè aguanti, aguante que nosaltres aguantem que vosaltres, que vós aguanteu que ells, que elles, que vostès aguantin, aguanten
Pretérito imperfecto que jo aguantés, aguantàs, aguantara que tu aguantessis, aguantesses, aguantassis, aguantasses, aguantares que el, que ella, que vostè aguantés, aguantàs, aguantara que nosaltres aguantéssim, aguantéssem, aguantàssim, aguantàssem, aguantàrem que vosaltres, que vós aguantéssiu, aguantésseu, aguantàssiu, aguantàsseu, aguantàreu que ells, que elles, que vostès aguantessin, aguantessen, aguantassin, aguantassen, aguantaren
Pretérito perfecto que jo hagi aguantat, haja aguantat que tu hagis aguantat, hages aguantat que el, que ella, que vostè hagi aguantat, haja aguantat que nosaltres hàgim aguantat, hàgem aguantat que vosaltres, que vós hàgiu aguantat, hàgeu aguantat que ells, que elles, que vostès hagin aguantat, hagen aguantat
Pretérito perifrástico que jo vagi aguantat, vaja aguantat que tu vagis aguantat, vages aguantat que el, que ella, que vostè vagi aguantat, vaja aguantat que nosaltres vàgim aguantat, vàgem aguantat que vosaltres, que vós vàgiu aguantat, vàgeu aguantat que ells, que elles, que vostès vagin aguantat, vagen aguantat
Pretérito pluscuamperfecto que jo hagués aguantat, haguera aguantat que tu haguessis aguantat, haguesses aguantat, hagueres aguantat que el, que ella, que vostè hagués aguantat, haguera aguantat que nosaltres haguéssim aguantat, haguéssem aguantat, haguérem aguantat que vosaltres, que vós haguéssiu aguantat, haguésseu aguantat, haguéreu aguantat que ells, que elles, que vostès haguessin aguantat, haguessen aguantat, hagueren aguantat
Pretérito anterior† que jo vagi haver aguantat, vaja haver aguantat que tu vagis haver aguantat, vages haver aguantat que el, que ella, que vostè vagi haver aguantat, vaja haver aguantat que nosaltres vàgim haver aguantat, vàgem haver aguantat que vosaltres, que vós vàgiu haver aguantat, vàgeu haver aguantat que ells, que elles, que vostès vagin haver aguantat, vagen haver aguantat
Modo imperativo
(tu) (vostè) (nosaltres) (vosaltres, vós) (vostès)
Presente ― ― (tu) aguanta (vostè) aguanti, aguante (nosaltres) aguantem (vosaltres) aguanteu, aguantau (vostès) aguantin, aguanten
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad
  1. «Corpus del Diccionario histórico de la lengua española». Editado por: Real Academia Española. 2013. Obtenido de: https://apps.rae.es/CNDHE.
  2. 1 2 «aguantar» en Diccionario de la lengua castellana (RAE). Página 31. Editorial: Sucesores de Hernando. 14.ª ed, Madrid, 1914.