consumo - Wikcionario, el diccionario libre (original) (raw)
De Wikcionario, el diccionario libre
| consumo | |
|---|---|
| pronunciación (AFI) | [kõnˈsumo] |
| silabación | con-su-mo |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | u.mo |
De consumir y el sufijo -o (deverbal).
consumo ¦ plural: consumos
1
Acción o efecto de consumir (uso de alimentos u otros bienes).[1]
2
Acción o efecto de consumir (uso de energía).[1]
- Sinónimo: gasto
3
Hablando de caudales, de juros, libranzas o créditos contra la Real Hacienda: extinción.[2]
- Uso: anticuado
4
En plural (consumos): Impuesto municipal a la introducción de diversos géneros en una población que serán vendidos o consumidos en ella.[1]
1
Primera persona del singular (yo) del presente de indicativo de consumir.
2
Primera persona del singular (yo) del presente de indicativo de consumar.
| consumo | |
|---|---|
| clásico (AFI) | /konˈsuː.moː/ |
| eclesiástico (AFI) | /konˈsu.mo/ |
| silabación | cōn-sū-mō |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rimas | u.mo, uː.moː |
Del prefijo con- y sūmō ('tomar').[3]
1
Destruir, desgastar, descomponer, consumir (cosas materiales).[3]
2
Hacer más pequeño, achicar, reducir.[3]
3
Gastar completamente, consumir, extinguir, agotar, acabar.[3]
4
Poner fin, acabar (con), disipar, inutilizar, destruir, consumir (cosas inmateriales).[3]
5
Acabar (con la vida de), causar la muerte, matar.[3]
6 Derecho
Anular (un derecho, un acuerdo, etc.).[3]
7
Debilitar extremamente, postrar, agotar.[3]
8
9
Tomar, consumir (medicamentos).[3]
10
Gastar, consumir, emplear, ocupar, dedicar (tiempo, fuerzas, dinero, etc., para lograr algo).[3]
11
Gastar o emplear mal, desgastar, malgastar, desperdiciar, derrochar, etc.[3]
Conjugación de cōnsūmō, cōnsūmere, cōnsūmpsī, cōnsūmptum (tercera conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | cōnsūmere, cōnsūmpsisse | |||||
| Infinitivo pasivo | cōnsūmī | |||||
| Participio activo | cōnsūmēns, cōnsūmptūrus | |||||
| Participio pasivo | cōnsūmendus, cōnsūmptus | |||||
| Gerundio | cōnsūmendī, cōnsūmendō, cōnsūmendum | |||||
| Supino | cōnsūmptum, cōnsūmptū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | ego cōnsūmō | tū cōnsūmis | is, ea, id cōnsūmit | nōs cōnsūmimus | vōs cōnsūmitis | eī, eae, ea cōnsūmunt |
| Pretérito imperfecto | ego cōnsūmēbam | tū cōnsūmēbās | is, ea, id cōnsūmēbat | nōs cōnsūmēbāmus | vōs cōnsūmēbātis | eī, eae, ea cōnsūmēbant |
| Futuro | ego cōnsūmam | tū cōnsūmēs | is, ea, id cōnsūmēt | nōs cōnsūmēmus | vōs cōnsūmētis | eī, eae, ea cōnsūment |
| Pretérito perfecto | ego cōnsūmpsī | tū cōnsūmpsistī | is, ea, id cōnsūmpsit | nōs cōnsūmpsimus | vōs cōnsūmpsistis | eī, eae, ea cōnsūmpsērunt, cōnsūmpsēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | ego cōnsūmpseram | tū cōnsūmpserās | is, ea, id cōnsūmpserat | nōs cōnsūmpserāmus | vōs cōnsūmpserātis | eī, eae, ea cōnsūmpserant |
| Futuro perfecto | ego cōnsūmpserō | tū cōnsūmpseris | is, ea, id cōnsūmpserit | nōs cōnsūmpserimus | vōs cōnsūmpseritis | eī, eae, ea cōnsūmpserint |
| Presente pasivo | ego cōnsūmor | tū cōnsūmeris, cōnsūmere | is, ea, id cōnsūmitur | nōs cōnsūmimur | vōs cōnsūmiminī | eī, eae, ea cōnsūmuntur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ego cōnsūmēbar | tū cōnsūmēbāris, cōnsūmēbāre | is, ea, id cōnsūmēbātur | nōs cōnsūmēbāmur | vōs cōnsūmēbāminī | eī, eae, ea cōnsūmēbantur |
| Futuro pasivo | ego cōnsūmar | tū cōnsūmēris, cōnsūmēre | is, ea, id cōnsūmētur | nōs cōnsūmēmur | vōs cōnsūmēminī | eī, eae, ea cōnsūmentur |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | ut ego cōnsūmam | ut tū cōnsūmās | ut is, ut ea, ut id cōnsūmat | ut nōs cōnsūmāmus | ut vōs cōnsūmātis | ut eī, ut eae, ut ea cōnsūmant |
| Pretérito imperfecto | ut ego cōnsūmerem | ut tū cōnsūmerēs | ut is, ut ea, ut id cōnsūmeret | ut nōs cōnsūmerēmus | ut vōs cōnsūmerētis | ut eī, ut eae, ut ea cōnsūmerent |
| Pretérito perfecto | ut ego cōnsūmpserim | ut tū cōnsūmpserīs | ut is, ut ea, ut id cōnsūmpserit | ut nōs cōnsūmpserīmus | ut vōs cōnsūmpserītis | ut eī, ut eae, ut ea cōnsūmpserint |
| Pretérito pluscuamperfecto | ut ego cōnsūmpsissem | ut tū cōnsūmpsissēs | ut is, ut ea, ut id cōnsūmpsisset | ut nōs cōnsūmpsissēmus | ut vōs cōnsūmpsissētis | ut eī, ut eae, ut ea cōnsūmpsissent |
| Presente pasivo | ut ego cōnsūmar | ut tū cōnsūmāris, cōnsūmāre | ut is, ut ea, ut id cōnsūmātur | ut nōs cōnsūmāmur | ut vōs cōnsūmāminī | ut eī, ut eae, ut ea cōnsūmantur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ut ego cōnsūmerer | ut tū cōnsūmerēris, cōnsūmerēre | ut is, ut ea, ut id cōnsūmerētur | ut nōs cōnsūmerēmur | ut vōs cōnsūmerēminī | ut eī, ut eae, ut ea cōnsūmerentur |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― ― | (tū) cōnsūme | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) cōnsūmite | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro | ― ― | (tū) cōnsūmitō | (is, ea, id) cōnsūmitō | ― ― | (vōs) cōnsūmitōte | (eī, eae, ea) cōnsūmuntō |
| Presente pasivo | ― ― | (tū) cōnsūmere | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) cōnsūmiminī | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo | ― ― | (tū) cōnsūmitor | (is, ea, id) cōnsūmitor | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) cōnsūmuntor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad |
- 1 2 3 «consumo» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Real Academia Española, Asociación de Academias de la Lengua Española y Espasa. 23.ª ed, Madrid, 2014.
- ↑ «consumo» en Diccionario de la lengua castellana (RAE). Página 271. Editorial: Sucesores de Hernando. 14.ª ed, Madrid, 1914.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.