destetarse - Wikcionario, el diccionario libre (original) (raw)

De Wikcionario, el diccionario libre

destetarse
pronunciación (AFI) [d̪est̪eˈt̪aɾse]
silabación des-te-tar-se
acentuación llana
longitud silábica tetrasílaba
rima aɾ.se

De destetar con el pronombre reflexivo átono.

1

Dejar la cría de algún mamífero de alimentarse con la leche materna.

2

Comenzar a desenvolverse con independencia de sus padres o de su familia.

3

Haber alguien experimentado o conocido algo desde la niñez.

4

Descubrir o mostrar los senos o tetas.

Conjugación de destetarse paradigma: amar (regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo destetarse haberse destetado
Gerundio destetándose habiéndose destetado
Participio destetado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yo me desteto tú te destetas vos te destetás él, ella, usted se desteta nosotros nos destetamos vosotros os destetáis ustedes, ellos se destetan
Pretérito imperfecto yo me destetaba tú te destetabas vos te destetabas él, ella, usted se destetaba nosotros nos destetábamos vosotros os destetabais ustedes, ellos se destetaban
Pretérito perfecto yo me desteté tú te destetaste vos te destetaste él, ella, usted se destetó nosotros nos destetamos vosotros os destetasteis ustedes, ellos se destetaron
Pretérito pluscuamperfecto yo me había destetado tú te habías destetado vos te habías destetado él, ella, usted se había destetado nosotros nos habíamos destetado vosotros os habíais destetado ustedes, ellos se habían destetado
Pretérito perfecto compuesto yo me he destetado tú te has destetado vos te has destetado él, ella, usted se ha destetado nosotros nos hemos destetado vosotros os habéis destetado ustedes, ellos se han destetado
Futuro yo me destetaré tú te destetarás vos te destetarás él, ella, usted se destetará nosotros nos destetaremos vosotros os destetaréis ustedes, ellos se destetarán
Futuro compuesto yo me habré destetado tú te habrás destetado vos te habrás destetado él, ella, usted se habrá destetado nosotros nos habremos destetado vosotros os habréis destetado ustedes, ellos se habrán destetado
Pretérito anterior† yo me hube destetado tú te hubiste destetado vos te hubiste destetado él, ella, usted se hubo destetado nosotros nos hubimos destetado vosotros os hubisteis destetado ustedes, ellos se hubieron destetado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yo me destetaría tú te destetarías vos te destetarías él, ella, usted se destetaría nosotros nos destetaríamos vosotros os destetaríais ustedes, ellos se destetarían
Condicional compuesto yo me habría destetado tú te habrías destetado vos te habrías destetado él, ella, usted se habría destetado nosotros nos habríamos destetado vosotros os habríais destetado ustedes, ellos se habrían destetado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yo me destete que tú te destetes que vos te destetes, te destetés que él, que ella, que usted se destete que nosotros nos destetemos que vosotros os destetéis que ustedes, que ellos se desteten
Pretérito imperfecto que yo me destetara, me destetase que tú te destetaras, te destetases que vos te destetaras, te destetases que él, que ella, que usted se destetara, se destetase que nosotros nos destetáramos, nos destetásemos que vosotros os destetarais, os destetaseis que ustedes, que ellos se destetaran, se destetasen
Pretérito perfecto que yo me haya destetado que tú te hayas destetado que vos te hayas destetado que él, que ella, que usted se haya destetado que nosotros nos hayamos destetado que vosotros os hayáis destetado que ustedes, que ellos se hayan destetado
Pretérito pluscuamperfecto que yo me hubiera destetado, me hubiese destetado que tú te hubieras destetado, te hubieses destetado que vos te hubieras destetado, te hubieses destetado que él, que ella, que usted se hubiera destetado, se hubiese destetado que nosotros nos hubiéramos destetado, nos hubiésemos destetado que vosotros os hubierais destetado, os hubieseis destetado que ustedes, que ellos se hubieran destetado, se hubiesen destetado
Futuro† que yo me destetare que tú te destetares que vos te destetares que él, que ella, que usted se destetare que nosotros nos destetáremos que vosotros os destetareis que ustedes, que ellos se destetaren
Futuro compuesto† que yo me hubiere destetado que tú te hubieres destetado que vos te hubieres destetado que él, que ella, que usted se hubiere destetado que nosotros nos hubiéremos destetado que vosotros os hubiereis destetado que ustedes, que ellos se hubieren destetado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente ― ― (tú) destétate (vos) destetate (usted) destétese (nosotros) destetémonos (vosotros) destetaos (ustedes) destétense
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad