habitus - Wikcionario, el diccionario libre (original) (raw)
De Wikcionario, el diccionario libre
| habitus | |
|---|---|
| clásico (AFI) | /ˈha.bi.tus/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈa.bi.tus/ |
| silabación | ha-bi-tus |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | a.bi.tus |
1
Que se encuentra en buenas condiciones físicas.[1]
2
Con adverbio para indicar una condición específica.[1]
- Ejemplo: servus habitus male.
Declinación de habitus, habitūs tipo: cuarta declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. habitus | pl. habitūs |
| Genitivo | sg. habitūs | pl. habituum |
| Dativo | sg. habituī | pl. habitibus |
| Acusativo | sg. habitum | pl. habitūs |
| Ablativo | sg. habitū | pl. habitibus |
| Vocativo | sg. habitus | pl. habitūs |
De habeō, -ēre ('tener') y el sufijo -tus3.[1].
1
Estado, condición, situación:[1]
2
Expresión, aspecto, manera (de ser), comportamiento, conducta.[1]
3
4
- Uso: especialmente en relación a una clase u ocasión en particular.[1]
5
6
- Uso: dícese de cosas abstractas.[1]
7
- Uso: con énfasis en el aspecto visual.[1]
Declinación de habitus, habitūs tipo: cuarta declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. habitus | pl. habitūs |
| Genitivo | sg. habitūs | pl. habituum |
| Dativo | sg. habituī | pl. habitibus |
| Acusativo | sg. habitum | pl. habitūs |
| Ablativo | sg. habitū | pl. habitibus |
| Vocativo | sg. habitus | pl. habitūs |
1