partir - Wikcionario, el diccionario libre (original) (raw)

partir
pronunciación (AFI) [paɾˈt̪iɾ]
silabación par-tir
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima

Del latín partire, y este del latín pars, "parte", del protoindoeuropeo *pr̥(h₃)tis[1], en última instancia del protoindoeuropeo *ph₃r-, "dividir". Compárese el irlandés antiguo rann, "parte", el griego antiguo περάω, "vender", el lituano pir̃kti, "comprar", o el hitita pár-ši-ya-az-zi, "él divide".

1

Hacer divisiones en un todo, de tal modo de separarlo en partes.

2

En especial, cortar un todo en dos con una única división.

3

Dar a cada miembro de un grupo una parte de un todo obtenido en común.

4

Por extensión, dividir la posesión de una cosa cualquiera.

5

Por extensión, separar de acuerdo a las características o condiciones.

6

En especial, separar un grupo de abejas de una colmena para iniciar una nueva.

7

Romper la capa dura que protege algunos frutos.

8

Llevar un asunto a su fin.

9

Comenzar una marcha, viaje u otro desplazamiento.

10

Computar, desarrollar o razonar desde un principio o antecedente.

11

Tomar una decisión con respecto a un asunto incierto.

12

Eufemismo por morir o fallecer.

Conjugación de partir paradigma: partir (regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo partir haber partido
Gerundio partiendo habiendo partido
Participio partido
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yo parto partes vos partís él, ella, usted parte nosotros partimos vosotros partís ustedes, ellos parten
Pretérito imperfecto yo partía partías vos partías él, ella, usted partía nosotros partíamos vosotros partíais ustedes, ellos partían
Pretérito perfecto yo partí partiste vos partiste él, ella, usted partió nosotros partimos vosotros partisteis ustedes, ellos partieron
Pretérito pluscuamperfecto yo había partido habías partido vos habías partido él, ella, usted había partido nosotros habíamos partido vosotros habíais partido ustedes, ellos habían partido
Pretérito perfecto compuesto yo he partido has partido vos has partido él, ella, usted ha partido nosotros hemos partido vosotros habéis partido ustedes, ellos han partido
Futuro yo partiré partirás vos partirás él, ella, usted partirá nosotros partiremos vosotros partiréis ustedes, ellos partirán
Futuro compuesto yo habré partido habrás partido vos habrás partido él, ella, usted habrá partido nosotros habremos partido vosotros habréis partido ustedes, ellos habrán partido
Pretérito anterior† yo hube partido hubiste partido vos hubiste partido él, ella, usted hubo partido nosotros hubimos partido vosotros hubisteis partido ustedes, ellos hubieron partido
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yo partiría partirías vos partirías él, ella, usted partiría nosotros partiríamos vosotros partiríais ustedes, ellos partirían
Condicional compuesto yo habría partido habrías partido vos habrías partido él, ella, usted habría partido nosotros habríamos partido vosotros habríais partido ustedes, ellos habrían partido
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yo parta que tú partas que vos partas, partás que él, que ella, que usted parta que nosotros partamos que vosotros partáis que ustedes, que ellos partan
Pretérito imperfecto que yo partiera, partiese que tú partieras, partieses que vos partieras, partieses que él, que ella, que usted partiera, partiese que nosotros partiéramos, partiésemos que vosotros partierais, partieseis que ustedes, que ellos partieran, partiesen
Pretérito perfecto que yo haya partido que tú hayas partido que vos hayas partido que él, que ella, que usted haya partido que nosotros hayamos partido que vosotros hayáis partido que ustedes, que ellos hayan partido
Pretérito pluscuamperfecto que yo hubiera partido, hubiese partido que tú hubieras partido, hubieses partido que vos hubieras partido, hubieses partido que él, que ella, que usted hubiera partido, hubiese partido que nosotros hubiéramos partido, hubiésemos partido que vosotros hubierais partido, hubieseis partido que ustedes, que ellos hubieran partido, hubiesen partido
Futuro† que yo partiere que tú partieres que vos partieres que él, que ella, que usted partiere que nosotros partiéremos que vosotros partiereis que ustedes, que ellos partieren
Futuro compuesto† que yo hubiere partido que tú hubieres partido que vos hubieres partido que él, que ella, que usted hubiere partido que nosotros hubiéremos partido que vosotros hubiereis partido que ustedes, que ellos hubieren partido
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente ― ― (tú) parte (vos) partí (usted) parta (nosotros) partamos (vosotros) partid (ustedes) partan
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Traducciones [▲▼]

partir
pronunciación (AFI) [paɾˈt̪iɾ]
silabación par-tir
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

1

Partir.

2

Partir.

Conjugación de partir paradigma: partir (regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo partir
Gerundio partiendo
Participio partío
Formas personales
Modo indicativo
yo tu él, vusté nós vós ellos
Presente yo parto tu partes él, elli, (v)usté parte nosotros partimos vosotros partís (v)ustedes, ellos parten
Pretérito imperfecto yo partía tu partíes él, elli, (v)usté partía nosotros partíamos, partíemos vosotros partíais, partíeis (v)ustedes, ellos partíen
Pretérito perfecto yo partí tu partiesti, partisti él, elli, (v)usté partió nosotros partiemos, partimos vosotros partiestis, partistis (v)ustedes, ellos partieron
Pretérito pluscuamperfecto yo partiera, partiere tu partieras, partieres él, elli, (v)usté partiera, partiere nosotros partiéramos, partiéremos vosotros partierais, partiereis (v)ustedes, ellos partieran, partieren
Modo potencial
yo tu él, vusté nos vos ellos
Futuro yo partiré tu partirás él, elli, (v)usté partirá nosotros partiremos vosotros partiréis (v)ustedes, ellos partirán
Condicional simple yo partiría tu partirías él, elli, (v)usté partiría nosotros partiríamos, partiríemos vosotros partiríais, partiríeis (v)ustedes, ellos partiríen
Modo subjuntivo
que yo que tu qu'él, que vusté que nos que vos qu'ellos
Presente que yo parta que tu partas que él, que elli, (v)usté parta que nosotros partamos que vosotros partáis que (v)ustedes, ellos partan
Pretérito que yo partiera, partiere que tu partieras, partieres que él, que elli, (v)usté partiera, partiere que nosotros partiéramos, partiéremos que vosotros partierais, partiereis que (v)ustedes, ellos partieran, partieren
Modo imperativo
(tu) (vusté) (nosotros) (vosotros) (vustedes)
Presente ― ― (tu) parti ((v)usté) parta (nosotros) partamos (vosotros) partíi ((v)ustedes) partan
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad
partir
central (AFI) [pərˈti]
valenciano (AFI) [paɾˈtiɾ]
baleárico (AFI) [pərˈti]
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba

Del latín partire, y este de pars, "parte", del protoindoeuropeo *pr̥(h₃)tis, en última instancia de la raíz *ph₃r-, "dividir".

1

Partir, marchar, irse.

2

Partir, comenzar.

3

Salir.

4

Morir.

5

Partir, dividir, hender.

6

Partir, quebrar, romper.

7

Partir, repartir.

Del francés medio partir, y este del antiguo partir, a su vez del latín partire, y este de pars, "parte", del protoindoeuropeo *pr̥(h₃)tis, en última instancia de la raíz *ph₃r-, "dividir".

1

Partir, marchar, irse.

2

Partir, comenzar.

3

Salir.

4

Morir.

partir
pronunciación (AFI) [paɾˈt̪iɾ]
silabación par-tir
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima

Del latín partire, y este de pars, "parte", del protoindoeuropeo *pr̥(h₃)tis, en última instancia de la raíz *ph₃r-, "dividir".

1

Partir, dividir, hender.

2

Partir, repartir.

Conjugación de partir paradigma: partir (regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo partir ter partido
Gerundio partindo tendo partido
Participio partido
Formas personales
Modo infinitivo
por . eu por . tu por . ele, por . ela, por . vostede por . nós por . vós por . vostedes, por . eles, por . elas
Infinitivo simple por . eu partir por . ti partires por . ele, por . ela, por . vostede partir por . nós partirmos por . vós partirdes por . vostedes, por . eles, por . elas partiren
Infinitivo compuesto por . eu ter partido por . ti teres partido por . ele, por . ela, por . vostede ter partido por . nós termos partido por . vós terdes partido por . vostedes, por . eles, por . elas teren partido
Modo indicativo
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Presente eu parto ti partes el, el, vostede parte nós partimos vós partides vostedes, eles, elas parten
Pretérito imperfecto eu partía ti partías el, el, vostede partía nós partiamos vós partiades vostedes, eles, elas partían
Pretérito perfecto eu partín ti partiches el, el, vostede partiu nós partimos vós partistes vostedes, eles, elas partiron
Pretérito pluscuamperfecto eu partira ti partiras el, el, vostede partira nós partiramos vós partirades vostedes, eles, elas partiran
Pretérito perfecto compuesto eu teño partido ti tes partido el, el, vostede ten partido nós temos partido vós tendes partido vostedes, eles, elas teñen partido
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eu tiña partido ti tiñas partido el, el, vostede tiña partido nós tiñamos partido vós tiñades partido vostedes, eles, elas tiñan partido
Futuro eu partirei ti partirás el, el, vostede partirá nós partiremos vós partiredes vostedes, eles, elas partirán
Futuro compuesto eu terei partido ti terás partido el, el, vostede terá partido nós teremos partido vós teredes partido vostedes, eles, elas terán partido
Pretérito anterior† eu tiven partido ti tiveches partido el, el, vostede tivo partido nós tivemos partido vós tivestes partido vostedes, eles, elas tiveron partido
Modo condicional
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Condicional simple eu partiría ti partirías el, el, vostede partiría nós partiriamos vós partiriades vostedes, eles, elas partirían
Condicional compuesto eu tería partido ti terías partido el, el, vostede tería partido nós teriamos partido vós teriades partido vostedes, eles, elas terían partido
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que vostede que nós que vós que vostedes, que eles, que elas
Presente que eu parta que ti partas que ele, que ela, que vostede parta que nós partamos que vós partades que vostedes, que eles, que elas partan
Pretérito imperfecto que eu partise que ti partises que ele, que ela, que vostede partise que nós partísemos que vós partísedes que vostedes, que eles, que elas partisen
Pretérito perfecto que eu teña partido que ti teñas partido que ele, que ela, que vostede teña partido que nós teñamos partido que vós teñades partido que vostedes, que eles, que elas teñan partido
Pretérito pluscuamperfecto que eu tivese partido que ti tiveses partido que ele, que ela, que vostede tivese partido que nós tivésemos partido que vós tivésedes partido que vostedes, que eles, que elas tivesen partido
Futuro† que eu partir que ti partires que ele, que ela, que vostede partir que nós partirmos que vós partirdes que vostedes, que eles, que elas partiren
Futuro compuesto† que eu tiver partido que ti tiveres partido que ele, que ela, que vostede tiver partido que nós tivermos partido que vós tiverdes partido que vostedes, que eles, que elas tiveren partido
Modo imperativo
(tu) (vostede) (nós) (vós) (vostedes)
Presente ― ― (ti) parte (vostede) parta (nós) partamos (vós) partide (vostedes) partan
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

1

Primera persona del singular (eu) del futuro de subjuntivo de partir.

2

Tercera persona del singular (ela, el; vostede, 2ª pers.) del futuro de subjuntivo de partir.

3

Primera persona del singular (eu) del infinitivo conjugado de partir.

4

Tercera persona del singular (ela, el; vostede, 2ª pers.) del infinitivo conjugado de partir.

Del latín partire, y este de pars, "parte", del protoindoeuropeo *pr̥(h₃)tis, en última instancia de la raíz *ph₃r-, "dividir".

1

Partir, marchar, irse.

partir
brasilero (AFI) /paʁˈt͡ʃiʁ/
europeo (AFI) /pɐɾˈtiɾ/
silabación par-tir
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rimas ,

Del latín partire, y este de pars, "parte", del protoindoeuropeo *pr̥(h₃)tis, en última instancia de la raíz *ph₃r-, "dividir".

1

Partir, marchar, irse.

2

Salir.

3

Temblar.

4

Partir, dividir, hender.

5

Partir, distribuir, repartir.

Conjugación de partir paradigma: partir (regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo partir ter partido
Gerundio partindo tendo partido
Participio partido
Formas personales
Modo infinitivo
por eu por tu por ele, por ela, por você por nós por vós por vocês, por eles, por elas
Infinitivo simple por eu partir por tu partires por ele, por ela, por você partir por nós partirmos por vós partirdes por vocês, por eles, por elas partirem
Infinitivo compuesto por eu ter partido por tu teres partido por ele, por ela, por você ter partido por nós termos partido por vós terdes partido por vocês, por eles, por elas terem partido
Modo indicativo
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Presente eu parto tu partes ele, ela, você parte nós partimos vós partis vocês, eles, elas partem
Pretérito imperfecto eu partia tu partias ele, ela, você partia nós partíamos vós partíeis vocês, eles, elas partiam
Pretérito perfecto eu parti tu partiste ele, ela, você partiu nós partimos vós partistes vocês, eles, elas partiram
Pretérito pluscuamperfecto eu partira tu partiras ele, ela, você partira nós partíramos vós partíreis vocês, eles, elas partiram
Pretérito perfecto compuesto eu tenho partido tu tens partido ele, ela, você tem partido nós temos partido vós tendes partido vocês, eles, elas têm partido
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eu tinha partido tu tinhas partido ele, ela, você tinha partido nós tínhamos partido vós tínheis partido vocês, eles, elas tinham partido
Futuro eu partirei tu partirás ele, ela, você partirá nós partiremos vós partireis vocês, eles, elas partirão
Futuro compuesto eu terei partido tu terás partido ele, ela, você terá partido nós teremos partido vós tereis partido vocês, eles, elas terão partido
Pretérito anterior† eu tive partido tu tiveste partido ele, ela, você teve partido nós tivemos partido vós tivestes partido vocês, eles, elas tiveram partido
Modo condicional
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Condicional simple eu partiria tu partirias ele, ela, você partiria nós partiríamos vós partiríeis vocês, eles, elas partiriam
Condicional compuesto eu teria partido tu terias partido ele, ela, você teria partido nós teríamos partido vós teríeis partido vocês, eles, elas teriam partido
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que você que nós que vós que vocês, que eles, que elas
Presente que eu parta que tu partas que ele, que ela, que você parta que nós partamos que vós partais que vocês, que eles, que elas partam
Pretérito imperfecto que eu partisse que tu partisses que ele, que ela, que você partisse que nós partíssemos que vós partísseis que vocês, que eles, que elas partissem
Pretérito perfecto que eu tenha partido que tu tenhas partido que ele, que ela, que você tenha partido que nós tenhamos partido que vós tenhais partido que vocês, que eles, que elas tenham partido
Pretérito pluscuamperfecto que eu tivesse partido que tu tivesses partido que ele, que ela, que você tivesse partido que nós tivéssemos partido que vós tivésseis partido que vocês, que eles, que elas tivessem partido
Futuro que eu partir que tu partires que ele, que ela, que você partir que nós partirmos que vós partirdes que vocês, que eles, que elas partirem
Futuro compuesto que eu tiver partido que tu tiveres partido que ele, que ela, que você tiver partido que nós tivermos partido que vós tiverdes partido que vocês, que eles, que elas tiverem partido
Modo imperativo
(tu) (você) (nós) (vós) (vocês)
Presente ― ― (tu) parte (você) parta (nós) partamos (vós) parti (vocês) partam
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad
  1. J. P. Mallory & Douglas Q. Adams. The Oxford introduction to Proto-Indo-European and the Proto-Indo-European world. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 2006. ISBN: 9780199287918.