prever - Wikcionario, el diccionario libre (original) (raw)

De Wikcionario, el diccionario libre

prever
pronunciación (AFI) [pɾeˈβ̞eɾ]
silabación pre-ver
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima

Del prefijo pre- y ver.

1

Ver o examinar algo antes de su versión definitiva o de someterlo a la vista de otros.

2

Considerar una circunstancia antes de encontrarse en ella, y prepararse para enfrentar las contingencias que puedan ocurrir.

3

Tener la visión o conjetura o revelación de algo que todavía no ha sucedido, con base en indicios, evidencias o percepciones de otro tipo.

Conjugación de prever paradigma: prever (irregular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo prever haber previsto
Gerundio previendo habiendo previsto
Participio previsto
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yo preveo prevés vos prevés él, ella, usted prevé nosotros prevemos vosotros prevéis ustedes, ellos prevén
Pretérito imperfecto yo preveía preveías vos preveías él, ella, usted preveía nosotros preveíamos vosotros preveíais ustedes, ellos preveían
Pretérito perfecto yo preví previste vos previste él, ella, usted previó nosotros previmos vosotros previsteis ustedes, ellos previeron
Pretérito pluscuamperfecto yo había previsto habías previsto vos habías previsto él, ella, usted había previsto nosotros habíamos previsto vosotros habíais previsto ustedes, ellos habían previsto
Pretérito perfecto compuesto yo he previsto has previsto vos has previsto él, ella, usted ha previsto nosotros hemos previsto vosotros habéis previsto ustedes, ellos han previsto
Futuro yo preveré preverás vos preverás él, ella, usted preverá nosotros preveremos vosotros preveréis ustedes, ellos preverán
Futuro compuesto yo habré previsto habrás previsto vos habrás previsto él, ella, usted habrá previsto nosotros habremos previsto vosotros habréis previsto ustedes, ellos habrán previsto
Pretérito anterior† yo hube previsto hubiste previsto vos hubiste previsto él, ella, usted hubo previsto nosotros hubimos previsto vosotros hubisteis previsto ustedes, ellos hubieron previsto
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yo prevería preverías vos preverías él, ella, usted prevería nosotros preveríamos vosotros preveríais ustedes, ellos preverían
Condicional compuesto yo habría previsto habrías previsto vos habrías previsto él, ella, usted habría previsto nosotros habríamos previsto vosotros habríais previsto ustedes, ellos habrían previsto
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yo prevea que tú preveas que vos preveas, preveás que él, que ella, que usted prevea que nosotros preveamos que vosotros preveáis que ustedes, que ellos prevean
Pretérito imperfecto que yo previera, previese que tú previeras, previeses que vos previeras, previeses que él, que ella, que usted previera, previese que nosotros previéramos, previésemos que vosotros previerais, previeseis que ustedes, que ellos previeran, previesen
Pretérito perfecto que yo haya previsto que tú hayas previsto que vos hayas previsto que él, que ella, que usted haya previsto que nosotros hayamos previsto que vosotros hayáis previsto que ustedes, que ellos hayan previsto
Pretérito pluscuamperfecto que yo hubiera previsto, hubiese previsto que tú hubieras previsto, hubieses previsto que vos hubieras previsto, hubieses previsto que él, que ella, que usted hubiera previsto, hubiese previsto que nosotros hubiéramos previsto, hubiésemos previsto que vosotros hubierais previsto, hubieseis previsto que ustedes, que ellos hubieran previsto, hubiesen previsto
Futuro† que yo previere que tú previeres que vos previeres que él, que ella, que usted previere que nosotros previéremos que vosotros previereis que ustedes, que ellos previeren
Futuro compuesto† que yo hubiere previsto que tú hubieres previsto que vos hubieres previsto que él, que ella, que usted hubiere previsto que nosotros hubiéremos previsto que vosotros hubiereis previsto que ustedes, que ellos hubieren previsto
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente ― ― (tú) prevé (vos) prevé (usted) prevea (nosotros) preveamos (vosotros) preved (ustedes) prevean
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad
prever
pronunciación (AFI) [pɾeˈβ̞eɾ]
silabación pre-ver
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

1

Prever.

Conjugación de prever paradigma: ver (irregular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo prever ter previsto
Gerundio prevendo tendo previsto
Participio previsto
Formas personales
Modo infinitivo
por . eu por . tu por . ele, por . ela, por . vostede por . nós por . vós por . vostedes, por . eles, por . elas
Infinitivo simple por . eu prever por . ti preveres por . ele, por . ela, por . vostede prever por . nós prevermos por . vós preverdes por . vostedes, por . eles, por . elas preveren
Infinitivo compuesto por . eu ter previsto por . ti teres previsto por . ele, por . ela, por . vostede ter previsto por . nós termos previsto por . vós terdes previsto por . vostedes, por . eles, por . elas teren previsto
Modo indicativo
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Presente eu prevexo ti prevés el, el, vostede prevé nós prevemos vós prevedes vostedes, eles, elas prevén
Pretérito imperfecto eu prevía ti prevías el, el, vostede prevía nós previamos vós previades vostedes, eles, elas prevían
Pretérito perfecto eu prevín ti previches el, el, vostede previu nós previmos vós previstes vostedes, eles, elas previron
Pretérito pluscuamperfecto eu previra ti previras el, el, vostede previra nós previramos vós previrades vostedes, eles, elas previran
Pretérito perfecto compuesto eu teño previsto ti tes previsto el, el, vostede ten previsto nós temos previsto vós tendes previsto vostedes, eles, elas teñen previsto
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eu tiña previsto ti tiñas previsto el, el, vostede tiña previsto nós tiñamos previsto vós tiñades previsto vostedes, eles, elas tiñan previsto
Futuro eu preverei ti preverás el, el, vostede preverá nós preveremos vós preveredes vostedes, eles, elas preverán
Futuro compuesto eu terei previsto ti terás previsto el, el, vostede terá previsto nós teremos previsto vós teredes previsto vostedes, eles, elas terán previsto
Pretérito anterior† eu tiven previsto ti tiveches previsto el, el, vostede tivo previsto nós tivemos previsto vós tivestes previsto vostedes, eles, elas tiveron previsto
Modo condicional
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Condicional simple eu prevería ti preverías el, el, vostede prevería nós preveriamos vós preveriades vostedes, eles, elas preverían
Condicional compuesto eu tería previsto ti terías previsto el, el, vostede tería previsto nós teriamos previsto vós teriades previsto vostedes, eles, elas terían previsto
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que vostede que nós que vós que vostedes, que eles, que elas
Presente que eu prevexa que ti prevexas que ele, que ela, que vostede prevexa que nós prevexamos que vós prevexades que vostedes, que eles, que elas prevexan
Pretérito imperfecto que eu previse que ti previses que ele, que ela, que vostede previse que nós prevísemos que vós prevísedes que vostedes, que eles, que elas previsen
Pretérito perfecto que eu teña previsto que ti teñas previsto que ele, que ela, que vostede teña previsto que nós teñamos previsto que vós teñades previsto que vostedes, que eles, que elas teñan previsto
Pretérito pluscuamperfecto que eu tivese previsto que ti tiveses previsto que ele, que ela, que vostede tivese previsto que nós tivésemos previsto que vós tivésedes previsto que vostedes, que eles, que elas tivesen previsto
Futuro† que eu previr que ti previres que ele, que ela, que vostede previr que nós previrmos que vós previrdes que vostedes, que eles, que elas previren
Futuro compuesto† que eu tiver previsto que ti tiveres previsto que ele, que ela, que vostede tiver previsto que nós tivermos previsto que vós tiverdes previsto que vostedes, que eles, que elas tiveren previsto
Modo imperativo
(tu) (vostede) (nós) (vós) (vostedes)
Presente ― ― (ti) prevé (vostede) prevexa (nós) prevexamos (vós) prevede (vostedes) prevexan
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad