سل - ویکی‌واژه (original) (raw)

• سَل، سِل، سُل

• نیاهندوایرانی

• /سِل/

سِل (پزشکی)‎

1. بیماری ریوی، مرضی است عفونی و واگیردار که بیشتر ریه و غدد لنفاوی به آن می‌شوند عامل آن باسیلی است به نام باسیل کُخ.
2. به معنی سیل در زبان بهاری و مفهوم باستانی آن.

سَل

1. (عربی): سیل. شل: سلاحی است مانند زوبین هندوان را.

2. ظرفی که در روی طعام و جز آن نهند.

3. سیل. شل: سلاحی است مانند زوبین هندوان را.

4. آن چه بیرون کشیده شود از چیزی.

5. نطفه.

6. پُل چوبی.

7. قای

8. برکشیدن شمشیر، کارد و غیره.

9. بریدن رگ.

10. داغ کردن. مخصوصاً داغ کردن شریان صدغ که درد شقیقه و خیالات و منع نزول آب را نافع

سُل (موسیقی)‎

1. (فرانسوی): پنجمین نُت از نت‌های هفتگانه موسیقی، کلید سُل.

سُل

1. (هندی): مرد دندان ریخته.

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین/ فرهنگ شمس