elf – Wikisanakirja (original) (raw)
elf (monikko elves)
- joulutonttu, tonttu (joulupukin apulainen)
- (fantasiakirjallisuudessa) haltija, haltia
elf
- (kardinaaliluku) yksitoista
elf m./f. (monikko elfen)
elf
- (kardinaaliluku) yksitoista
- Esimerkkisana on Ding ’asia’.
| Attributiivinen taivutus, ilman possessiivipronomineja | ||
|---|---|---|
| sijamuoto | epämääräinen | määräinen |
| nominatiivi | elf Dinge | die elf Dinge |
| akkusatiivi | elf Dinge | die elf Dinge |
| datiivi | elf Dingen | den elf Dingen |
| genetiivi | elfer Dinge | der elf Dinge |
| Attributiivinen taivutus, possessiivipronominien kanssa | ||
| sijamuoto | epämääräinen | määräinen |
| nominatiivi | elf meiner Dinge | meine elf Dinge |
| akkusatiivi | elf meiner Dinge | meine elf Dinge |
| datiivi | elfen meiner Dinge | meinen elf Dingen |
| genetiivi | elfer meiner Dinge | meiner elf Dinge |
| Substantiivinen taivutus | ||
| sijamuoto | epämääräinen | määräinen |
| nominatiivi | elf | die elf |
| akkusatiivi | elf | die elf |
| datiivi | elfen | den elfen |
| genetiivi | elfer | der elf |
- elf Dudenissa (saksaksi)