illallinen – Wikisanakirja (original) (raw)
illallinen (38)
- IPA: /ˈilːɑlˌlinen/
- tavutus: il‧lal‧li‧nen
| Taivutus | |||
|---|---|---|---|
| sijamuoto | yksikkö | monikko | |
| kieliopilliset sijamuodot | |||
| nominatiivi | illallinen | illalliset | |
| genetiivi | illallisen | illallistenillallisien | |
| partitiivi | illallista | illallisia | |
| akkusatiivi | illallinen; illallisen | illalliset | |
| sisäpaikallissijat | |||
| inessiivi | illallisessa | illallisissa | |
| elatiivi | illallisesta | illallisista | |
| illatiivi | illalliseen | illallisiin | |
| ulkopaikallissijat | |||
| adessiivi | illallisella | illallisilla | |
| ablatiivi | illalliselta | illallisilta | |
| allatiivi | illalliselle | illallisille | |
| muut sijamuodot | |||
| essiivi | illallisena(illallisna) | illallisina | |
| translatiivi | illalliseksi | illallisiksi | |
| abessiivi | illallisetta | illallisitta | |
| instruktiivi | – | illallisin | |
| komitatiivi | – | illallisine-+ omistusliite | |
| vartalot | |||
| vokaalivartalo | illallise- | ||
| heikko vartalo | - | ||
| vahva vartalo | - | konsonantti- vartalo | illallis- |
substantiivi ilta (heikko vokaalivartalo illa-) + johdin -llinen
1. illalla syötävä ateria tai välipala
| bulgaria: вечеря f. englanti: dinner, supper espanja: cena f. italia: cena f. kroatia: večera f. latvia: vakariņas f. (mon.) liivi: ȭdõgizt portugali: ceia f. ranska: souper m., dîner m. | ruotsi: kvällsmat, supé, (vanh.) kvällsvard serbia: вечера f., večera slovakki: večera f. tšekki: večeře f. turkki: akşam yemeği ukraina: вечеря f. venäjä: ужин m. viro: õhtusöök |
|---|
1. syödä ~
| bulgaria: вечерям englanti: to dine, to have supper espanja: cenar | ranska: souper, dîner ukraina: вечеряти venäjä: ужинать |
|---|
illalliskortti,illalliskutsu,illallispöytä,illallisvieras,kynttiläillallinen
illallinen (38) (komparatiivi illallisempi, superlatiivi illallisin) (taivutus [luo])
- (harvinainen) edellisiltainen, eilisiltainen
Illalliset tapahtumat askarruttavat vielä mieltäni. - (harvinainen) ilta-aikainen, iltainen
Illalliset nokoset häiritsevät yöunta.
substantiivi ilta (heikko vokaalivartalo illa-) + johdin -llinen
1. edellisiltainen, eilisiltainen
- illallinen Kielitoimiston sanakirjassa
- Artikkelit 772, 3579 Suomen viittomakielten verkkosanakirjassa Suvissa